b သူရဲေကာင္းၾကယ္: ဂ်ာမနီ
•Sunday, May 30, 2010
ဥေရာပမွာရွိတဲ့ ဂ်ဴးသခၤ်ဳိင္းေတြထဲမွာ ဂ်ာမနီႏိုင္ငံ ဗြန္း (Worms) ၿမိဳ႕မွာ ရွိတဲ့ သခၤ်ဳိင္းက ေရွးအက်ဆံုးျဖစ္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္တစ္ေထာင္ေက်ာ္ေလာက္ကတည္းက ျမွဳပ္ႏွံခဲ့ဖူးတဲ့ ဂူသခၤ်ဳိင္းေတြကို ေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါေသးတယ္။ အတိအက် ေျပာရလွ်င္ ၁၀၇၆ မွ ၁၉၄၀ ႏွစ္အတြင္းျမွဳပ္ႏွံခဲ့ေသာ အုတ္ဂူမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ လူတစ္ဦး ေသဆံုးသြားတိုင္း ေက်ာက္တိုင္ တစ္ခုႏွုန္းနဲ႕ မွတ္တိုင္ ထူခဲ့ၾကေလရာ ထိုသခၤ်ဳိင္းအတြင္း၌ ေက်ာက္တိုင္ေပါင္း မ်ားစြာကိုလည္း ဤသို႕ ေတြ႕ျမင္ခဲ့ပါတယ္။


တခ်ိဳ႕ေသာ အုတ္တိုင္မ်ားေပၚတြင္ စာရြက္ေလးမ်ားကို ေက်ာက္ခဲမ်ားျဖင့္ ဖိထားရာ အေၾကာင္းရင္းကို ေမးၾကည့္ေတာ့ မေျဖရွင္းႏိုင္ေသာ ျပႆနာမ်ား၊ အခက္အခဲမ်ားရွိလာပါက စာရြက္ေပၚတြင္ ေရးသားၿပီး အဘိုးအဘြားမ်ားကို ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေပးေစရန္ ျဖစ္သည္ဟု သိခဲ့ရပါတယ္။ ဂ်ဴးသာသာစကားျဖင့္ ေရးသားထားေသာ ေသဆံုးသူတို႕၏ ကိုယ္ေရးအက်ဥ္းမ်ားကို လည္း ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါေသးတယ္။


မသာတစ္ေခါက္ ေက်ာင္းဆယ္ေခါက္ ဆိုေသာ စကားကို အမွတ္ရမိလိုက္တယ္။ သခၤ်ဳိင္းေျမကို ေျခခ်မိစဥ္ခဏတိုင္း သတိတရားတစ္ခုက ေခါင္းထဲ ေရာက္လာသလိုလို။ အုတ္ဂူမွတ္တိုင္ေလးမ်ား ရွိသူမ်ားကို ေရတြက္ၾကည့္လွ်င္ပင္ ဤသခၤ်ဳိင္းအတြင္း၌ ေသာင္းႏွင့္ ခ်ီၿပီး ရွိေလသည္။ ႏွစ္တစ္ေထာင္အတြင္း ေသဆံုးခဲ့ေသာ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးမ်ားခ်ည္းပင္ ဤမွ် မ်ားျပားသည္ကို ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။


၂၀၀၇ ခုႏွစ္ရဲ႕ ကမာၻ႕လူေသဆံုးမႈစာရင္းကို ၾကည့္မည္ဆိုရင္ တစ္မိနစ္ကို 8.37 deaths/1,000 population (2007 est.) ျဖစ္သည္ဟု ဝီကီမွာ ေျဖထားသည္ကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ကမာၻ႕လူဦးေရအရ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ တစ္စကၠန္႕ကို လူႏွစ္ဦးႏႈန္းနဲ႕ စကၠန္႕တိုင္း ေသဆံုးေနသည္ကို သတိျပဳမိပါတယ္။ ကၽြႏု္ပ္တို႕သည္ အဘယ္ တစ္စကၠန္႕တြင္ ဤလူ႕ေလာကမွ စြန္႕ခြာသြားရမည္ကို မည္သူမွ် ႀကိဳတင္ မသိႏိုင္ၾကပါ။


တစ္ရက္ကို လူ တစ္သိန္းခြဲႏႈန္း ေန႕စဥ္ေသဆံုး ေနသည္ကို ဆင္ျခင္မိပါက သံေဝဂ ရေစမယ္ ထင္ပါတယ္။ တစ္စကၠန္႕ကို လူသား ၂ ေယာက္ႏႈန္းေသဆံုး ေနသလို တစကၠန္႕ကို လူသား ၁၀ ဦးႏႈန္းနဲ႕ ေမြးဖြား လာေနေသာေၾကာင့္သာ ကမာၻ႕လူသားေတြ မ်ိဳးမတုံးပဲ လူဦးေရက တိုးသထက္ တိုးလာေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ စကၠန္႕နဲ႕ အမွ် လူမည္မွ် ေသဆံုးေနသည္ကို ေလ့လာေနေသာ ဆိုဒ္တစ္ခုကို ဤေနရာတြင္ ၾကည့္ရွဳႏိုင္ပါတယ္။

ပထမကမာၻစစ္တုန္းက ေသးဆံုးခဲ့တဲ့ စစ္သည္ေပါင္း ၉ သန္းေက်ာ္ကို ဦးေခါင္းကေန ေျခဖ်ားအထိ ဆက္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ၁၅၀၈၄ ကီလိုမီတာ (မိုင္အားျဖင့္ ၉၃၇၅ မိုင္) ရွိလိမ့္မည္ဟုလည္း ဆိုၾကသည္။ ဒီအကြာအေဝးက ကမာၻႀကီးကို တစ္ပတ္ပတ္မယ္ဆိုရင္ ထက္ဝက္နီးပါးေလာက္ ရွိမယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ ဒီလိုဆိုရင္ျဖင့္ ဒုတိယကမာၻစစ္တုန္းက ေသဆံုးခဲ့ရတဲ့ လူသန္းေပါင္း ၇၀ ေက်ာ္ကိုသာ ဆက္လိုက္မယ္ဆိုရင္ လူေသအေလာင္းေတြနဲ႕ ကမာၻကို ၃ ပတ္ေလာက္ ပတ္လို႕ရမွာ အေသအခ်ာပါပဲ။


အမွည့္တဝင္းဝင္း၊ အကင္း တျဖဳတ္ျဖဳတ္ ေၾကြေနတဲ့ ဒီေလာကမွာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ တရားမ်ားကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေလ်ာ့ခ်ၿပီး မတည္ျမဲျခင္း (အနိစၥတရား) ကို ဆင္ျခင္ပါမွ ေတာ္ကာက်ေပလိမ့္မည္ဟု ဆင္ျခင္မိပါတယ္။ ဘဝတစ္ခု နိဂံုးခ်ဳပ္သြားတဲ့အခါအတိုင္း ကိုယ္ႏွင့္အတူ ဘာတစ္ခုမွ ပါသြားလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ လူကို လူက ညွင္းဆဲျခင္း၊ ကိုယ့္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈေလး တစ္ခု ရရွိေရးတြက္ လူတစ္ဖက္သားရဲ႕ စိတ္မခ်မ္းသာမႈနဲ႕ လဲယူျခင္းမ်ား ေလ်ာ့နည္းလာပါေစလို႕သာ ဆုေတာင္း ေနမိပါေတာ့တယ္။


သခၤ်ဳိင္းက အျပန္လမ္းမွာေတာ့ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းမ်ား ေရာင္းသည့္ ဆိုင္ေလးကိုေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္ကာလ ၾကာလာတာနဲ႕အမွ် တန္ဖိုးတက္တာဆိုလို႕ ေရွးေဟာင္း ပစၥည္းမ်ားပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ လူကေတာ့ ႏွစ္ၾကာလာေလ ကိုယ္အား ဥာဏ္အားေတြ ေလ်ာ့လာေလ၊ လႈပ္ရွားမႈေတြ ေႏွးေကြးလာေလ၊ ယုိယြင္းပ်က္စီးလာေလ ၊ ႏွစ္သက္ျမတ္ႏိုးခ်င္တဲ့သူေတြ နည္းပါးလာေလ လို႕သာ ထင္ျမင္မိပါေတာ့တယ္။

ဒါေတြကို အမွန္တကယ္ သိျမင္လက္ခံလာပါက လူအခ်င္းခ်င္း ေမာက္မာျခင္း၊ အႏိုင္ယူလိုျခင္းေတြ ေလ်ာ့ပါးလာမယ္ဆိုတာ မုခ် မလြဲပါ။


ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္


herostar


•Wednesday, March 24, 2010
ဂ်ာမနီမွာ ထီ တစ္ခါေလာက္ ေပါက္ဖူးခ်င္တယ္ဗ်ာ။ ယူရို ၅ သန္း (ျမန္မာေငြ က်ပ္ သန္း ၇၅၀၀) ေလာက္သာ ရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီဘဝ ဘာမွကို မလုပ္ေတာ့ဘူး။ ရတာေလး ဆြတ္ဇာလန္ဘဏ္မွာ တစ္ဝက္အပ္ထားၿပီး က်န္တဲ့ တစ္ဝက္ကို ျမန္မာျပည္မွာ ပရဟိတ လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ရင္း ဘဝကို ဇိမ္နဲ႕ ေနလိုက္ခ်င္တယ္။ ဒါနဲ႕ ၅ ယူရို (၇၅၀၀ က်ပ္) ေပးၿပီး မေန႕က ထီထိုးလိုက္ပါတယ္။ ထီ ၃ ကြက္ထိုးရင္ ၂ ယူရိုခြဲ ေပးရပါတယ္။


ဂ်ာမနီက 6 aus 49 ဆိုတဲ့ ထီအေၾကာင္းေလး ေျပာျပခ်င္လို႕ ဒီ Post ကို ေရးလိုက္တာပါ။ 6 aus 49 ဆိုတာက ဂဏန္း ၄၉ လံုးမွာ ၆ လံုးတူရင္ ထီေပါက္ၿပီလို႕ ေျပာခ်င္တာပါ။ ျမန္မာျပည္မွာဆို ၃ လံုးတို႕ ၂ လံုးတို႕လိုေပါ့ေလ။ သူက ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ ဂဏန္းကို ကိုယ္တိုင္ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိပါတယ္။ ၁ ကေန ၄၉ ထိ ရွိတဲ့ ဂဏန္းေတြထဲက ကိုယ္ႀကိဳက္ရာ ဂဏန္း ၆ လံုးကို ေပးထားတဲ့ စာရြက္ေလးေပၚမွာ ၾကက္ေျခလိုက္ခတ္ရပါတယ္။ ေအာက္မွာ ထီထိုးတဲ့အခါ ၾကက္ေျခခတ္ရတဲ့ စာရြက္ေလးကို ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
ထီတစ္ခါ ထိုးရင္ ေပးထားတဲ့ စာရြက္ေလးမွာ ၁ ကြက္ကေန ၁၂ ကြက္ထိ ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာ ႏွစ္သက္သလို ထိုးခြင့္ရွိပါတယ္။ တစ္ကြက္မွာပါတဲ့ ဂဏန္း ၄၉ လံုးထဲက ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာ ဂဏန္း ၆ လံုးကို ေဘာပင္ေလးနဲ႕ လိုက္ၾကက္ေျခခတ္ရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ Spiel 77 တုိ႕ Super 6 တို႕ကိုပါ ထိုးခ်င္ေသးတယ္ဆိုရင္ ထိုးလို႕ ရပါေသးတယ္။ ထိုးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ Ja(Yes) ေပါ့။ မထိုးေတာ့ဘူးဆိုရင္ေတာ့ Nein (No)ေပ့ါေလ။ အပတ္စဥ္ ဗုဒၶဟူးေန႕နဲ႕ စေနေန႕တိုင္း တစ္ပတ္ ႏွစ္ခါ ထီဖြင့္ပါတယ္။ ၆ လံုးလံုးတူတဲ့သူ မရွိေသးဘူးဆိုရင္ မရွိေသးသေလာက္ အဲဒီေငြေတြက ဆတိုးနဲ႕ ပံုေနတတ္ပါတယ္။ သူက ၆ လံုးလံုးတူမွ မဟုတ္ပါဘူး။ အနည္းဆံုး ၃ လံုးတူတယ္ဆိုရင္ကို ယူရို ၁၀ ကေတာ့ ရေနပါၿပီ။ ေအာက္မွာ ဘယ္ႏွစ္လံုးတူရင္ ဆုေငြ ဘယ္ေလာက္ဆိုတဲ့ ဇယားေလး ရွိပါတယ္။

အေပၚဆံုးက First Class မွာ ဆုေငြ ၅,၂၄၃,၉၃၁ ယူရို (က်ပ္သန္း ၇၅၀၀ နီးပါး) ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီပမာဏက အတူတူ ေပါက္တဲ့သူ ရွိလာရင္ေတာ့ ဒီဆုကို ခြဲယူရပါတယ္။ သူကေတာ့ ျဖစ္ခဲၿပီး ေပါက္ခဲပါတယ္။ ဂဏန္း ၃ လံုးတူဖို႕ ျဖစ္ႏိုင္ေျခက ၄၄ % တနည္းအားျဖင့္ ၆၁ ပံုတစ္ပံုေပါ့ေလ။ ဒီေတာ့ သူကေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ေျခ ပိုမ်ားပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က ထီနဲ႕စာရင္ေတာ့ ကိုယ္တိုင္ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိတာရယ္၊ ဂဏန္း ၆ လံုးပဲ တူဖို႕ လိုတာရယ္ ဆိုေတာ့ အားက်မိတာေတာ့ အမွန္ပါ။ ေပါက္လိုက္ရင္လည္း တစ္ဘဝစာ လံုေလာက္တယ္ဆိုေတာ့ ဒီထီကို ထိုးေနမိတာ ယူရို ၅၀ နီးပါးေတာ့ ကုန္ေနပါၿပီ။ ခုထိ ၂ လံုးပဲ တူၿပီး ၃ လံုးကို တခါမွ မတူေသးလို႕ ယူရို ၁၀ ေတာင္ ျပန္ေတာ့ မရဖူးေသးပါဘူး။ ဒါကေတာ့ မေန႕က ကၽြန္ေတာ္ထိုးထားတဲ့ စာရြက္ေလးေပါ့။

၂၄.၀၃.၂၀၁၀ အတြက္နဲ႕ ၂၇.၀၃.၂၀၁၀ ေန႕အတြက္ ထိုးထားတဲ့ ထီစာရြက္ေလးပါ။ ဒီေန႕ထြက္သြားတဲ့ ဂဏန္းကေတာ့ ေအာက္မွာ ျပထားတဲ့အတိုင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ၃ ကြက္ထိုးထားတဲ့ အထဲမွာ အလယ္ကြက္မွာ ၂ လံုးပဲ တူေလေတာ့ ဘာဆုမွ မရဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ထိုးထားတဲ့ ၃ ကြက္မွာ ၄ လံုးေတာ့ တူပါရဲ႕။ တူတာက တစ္ကြက္တည္းမွာ လာမတူပဲ က်န္တဲ့ ႏွစ္လံုးက အျခားတစ္ကြက္စီမွာ ပါေနလို႕ေပါ့။ ၄ လံုးလံုးသာ တစ္ကြက္တည္းမွာ တူၿပီး Bonus No ေရာပါ တူမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ယူရို ၁၆၀ ေက်ာ္( ျမန္မာေငြ ၂ သိန္းေက်ာ္) ေလာက္ေတာ့ ရဦးမွာေပါ့ေလ။ ခုေတာ့ ထိုးထားတဲ့ ထီ ၃ ကြက္ဖိုး ၂ ယူရိုခြဲ ( က်ပ္ သံုးေထာင္ေက်ာ္) ေတာ့ ပလံုသြားတာေပါ့ေလ။

ဒီထီက စေနေန႕လည္း ဖြင့္ဦးမွာဗ်။ အဲဒီေန႕တြက္ပါ ဒီဂဏန္းေတြပဲ ထပ္ထိုးထားတယ္ေလ။ ၆ လံုးလံုးသာတူၿပီး Superzahl နံပါတ္ေရာပါ တူခဲ့လို႕ကေတာ့ ျမန္မာေငြ က်ပ္သန္း ၇၅၀၀ ေက်ာ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့မွာ Comment ဝင္ေပးတဲ့ သူမွန္သမွ်ကို ဥေရာပအႏွံ႕ အလည္လိုက္ပို႕ ပစ္လိုက္မွာ ေသခ်ာတယ္။

ခုေတာ့ ဒီေန႕ ထီမေပါက္တာနဲ႕ စိတ္ညစ္လို႕ ကၽြန္ေတာ့္ မိတ္ေဆြေတြတြက္ ဂ်ာမနီထီ အေၾကာင္း ေဝမွ်လိုက္ပါေၾကာင္း။

ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္

herostar
•Thursday, March 04, 2010
တခါတခါ သူ႕မ်ားတိုင္းျပည္သြားေနရတာ ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္ရင္မလြယ္လွပါ။ ယဥ္ေက်းမွုက မတူ ဘာသားစကားကလည္း မတူနဲ႕။ သူေျပာရင္ ကိုယ္နားလည္ ကိုယ္ေျပာရင္ သူနားလည္ ေလာက္ရွိေနရံု၊ စားဝတ္ေနေရး ေျပလည္ေနရံုနဲ႕ အဆင္ေျပတယ္ထင္ရင္ေတာ့ တမ်ိဳးေပါ့ေလ။ သူတို႕စကားေျပာရတာ မိခင္ဘာသာစကားေလာက္ေတာ့ အားပါးတရ မရွိလွပါ။ ကိုယ့္ေျမကိုယ့္ေရ မဟုတ္ပါလားဆိုတဲ့ စိတ္အစြဲက ေဖ်ာက္မရေတာ့ စိတ္ထဲေက်နပ္သြားတာမ်ိဳးကလည္း မရွိ။

ဒီတစ္ခါေတာ့ ဥေရာပမွာဆိုေပမဲ့ အလိမ္ခံလိုက္ရတဲ့ ျမန္မာတစ္ေယာက္အေၾကာင္း ေဖာက္သည္ခ်ခ်င္လို႕ပါ။ ေန႕စဥ္သြားလာရာမွာ ရန္ကုန္လို Bus ကားကို အားကိုးတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ ရထားေတြကို အားကိုးၾကပါတယ္။ S-Bahn လို ရထားမ်ိဳးေတြကိုပဲ အားကိုးၿပီး သြားလာေနၾကတာဆိုေတာ့ ရထားလက္မွတ္ကို လေပးဝယ္စီးၾကတာ မ်ားပါတယ္။ ဝယ္လို႕ရတဲ့ စက္ေတြက ဘူတာတိုင္းလိုလိုမွာရွိေနေတာ့ အဆင္ေျပလြယ္ကူပါတယ္။ အဲ ဒီေနရာမွာ အဆင္မေျပမွု စတင္လာတာက အေခ်ာင္ရလိုတဲ့ စိတ္ဗ်။
















လက္မွတ္ဝယ္လို႕ ရတဲ့ စက္နဲ႕ ရထားပံုေလးပါ

ဟိုတေလာကေပါ့..... Frankfurt မွာျမန္မာတစ္ေယာက္က ရထားလက္မွတ္ဝယ္တဲ့ စက္နားမွာ တစ္လစာ ရထားလက္မွတ္ဝယ္ေန တယ္တဲ့ေလ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္ေရာက္လာၿပီး သူ႕မွာတစ္လစာ ဝယ္ထားတဲ့ ရထားလက္မွတ္ရွိေၾကာင္းနဲ႕ မၾကာခင္ အားလပ္ရက္ရွည္ခရီးတစ္ခု ထြက္စရာရွိတာေၾကာင့္ အဲဒီလက္မွတ္ကို ျပန္ေရာင္းခ်င္ေၾကာင္း ေျပာသတဲ့။

စက္မွာ ဝယ္မယ္ဆိုရင္ ယူရို ၅၀ ေက်ာ္ေလာက္ေပးရမွာေပါ့ေလ။ သူက ျပန္ေရာင္းတာဆိုေတာ့ ၃၅ ယူရိုနဲ႕ ျပန္ေရာင္းတာေပါ့။ ကိုေရႊျမန္မာလည္း နည္းနည္းမွ သက္သာသက္သာဆိုၿပီး အဲဒါေလးကို ဝယ္ၿပီး ရထားေတြ စီးေနလိုက္တာ ၃၊ ၄ ရက္ေတာ့ အဆင္ေျပေနတာေပါ့ေလ။ တစ္ရက္မွာေတာ့ လက္မွတ္စစ္နဲ႕ ေတြ႕သြားၿပီး သူ႕လက္မွတ္ကို စစ္လိုက္ေတာ့ အတုႀကီး ျဖစ္ေနေၾကာင္း ေျပာၿပီး ဖမ္းေခၚသြားတယ္တဲ့။

ၿပီးေတာ့ ကိုယ္လံုးတည္း ခၽြတ္ခိုင္းၿပီး အေရွ႕အေနာက္ ေဘးဘယ္ညာကေန ဓာတ္ပံုေတြ ရိုက္တယ္ဆိုပဲ။ သူကေတာ့ ရွင္းျပတာေပါ့ေလ။ တဆင့္ခံလူဆီကေန ဝယ္ေၾကာင္းေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ဂ်ာမန္ရဲေတြက အျပည့္အဝယံုၾကည္ပံုမရပါဘူး။ သူ႕ေနာက္ကို ေနာက္ေယာင္ခံလိုက္ေနတယ္ဆိုပဲ။ ဒီမွာက အဲလို အတုလုပ္တာေတြကို သိသြားလို႕ကေတာ့ ျပစ္ဒဏ္က မေသးဘူးေလ။

အင္း တခါတခါ ေစ်းခ်ိဳတယ္ဆိုၿပီး တရားမဝင္ဝယ္လိုက္မိရင္ ဒုကၡေရာက္တတ္တာကေတာ့ ဘယ္ေနရာမွာျဖစ္ ျဖစ္ရွိေနတတ္လို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဒီသတင္းေလး လက္တို႕လိုက္တာပါ။

ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္

herostar
•Wednesday, February 24, 2010
ဒီေန႕ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဥေရာပ ငွက္ေတြအေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ဂ်ာမန္တန္းမွာ ဆရာေျပာျပခဲ့သမွ် ထဲက မွတ္သားမိသေလာက္ေပါ့။ ဥေရာပမွာ ငွက္အုပ္စု (၃) မ်ိဳးရွိပါတယ္။

၁။ ဧည့္သည္ငွက္၊
၂။ အျမဲေနငွက္
၃။ ၾကားေနငွက္ တို႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဧည့္သည္ငွက္ဆိုတာကေတာ့ ဥေရာပရဲ႕ ေႏြဦးရာသီေတြမွာ လာေနတတ္ၿပီး ေဆာင္းတြင္းေရာက္တဲ့အခါ ျပန္သြားတတ္တဲ့ ငွက္မ်ိဳးေပါ့။ ငွက္မေျပာနဲ႕ လူေတာင္ ျပန္ခ်င္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ကို ဥေရာပေဆာင္းက ေအးလွပါတယ္။ အျမဲေနငွက္ကေတာ့ ဥေရာပသားငွက္ေတြေပါ့။ သူတို႕က ၁၂ ရာသီလံုး ေနတယ္ေလ။ သူတို႕ထဲမွာ မပါတဲ့ ငွက္ေတြကေတာ့ ၾကားေနငွက္ေတြေပါ့။ ျပန္တဲ့အခါ ျပန္တယ္ မျပန္ခ်င္တဲ့အခါ မျပန္တဲ့ ငွက္ေတြဆိုျပီး ၃ မ်ိဳးရွိပါတယ္။

ဥေရာပအလယ္ပိုင္းက နာမည္ႀကီး ရိုင္းျမစ္ရိုးတစ္ေလွ်ာက္မွာ အေနမ်ားၾကပါတယ္။ ရိုင္းျမစ္ရိုးတစ္ေလွ်ာက္က ပိုေႏြးတဲ့အတြက္ အဲဒီေဒသတဝိုက္မွာ က်က္စားေလ့ရွိၾကပါတယ္။ ဘာလင္ၿမိဳ႕တဝိုက္မွာရွိတဲ့ ငွက္ေတြကေတာ့ ေဆာင္းရာသီဆို အစာေရစာရွားပါးတာေရာ အေအးပိုတာေရာေၾကာင့္ ေဆာင္းမွာဆို ငွက္ေတြကို အေတြ႕ရနည္းပါတယ္။ ေဆာင္းေရာက္တဲ့အခါ ငွက္ေတြကို ဘယ္ကို ပ်ံသန္းသြားၾကသလဲဆိုတာကို ေလ့လာမွုေတြ ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီမွာ ငွက္အဖြဲ႕ (၃)ဖြဲ႕ကို ထပ္ေတြ႕ခဲ့ၾကျပန္ပါတယ္။ ေအာက္မွာ ငွက္ေတြ ဘယ္လမ္းေၾကာင္း ကေန ျပန္သြားၾကတယ္ဆိုတာကို ေလ့လာႏိုင္ပါတယ္။


အဲဒီပံုေလးမွာ ဘာကိုေတြ႕ရသလဲဆိုရင္ တခ်ိဳ႕ငွက္ေတြဟာ ေဆာင္းေရာက္တဲ့အခါ ဥေရာပ အေနာက္ပိုင္း ျပင္သစ္တို႕ စပိန္တို႕ကို ျဖတ္ၿပီး အာဖရိကအလယ္ပိုင္းကို ျပန္သြားၾကတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က အေရွ႕ဘက္ျခမ္းျဖစ္တဲ့ ဂရိႏိုင္ငံေတြဘက္ကေန အာဖရိက အလယ္ပိုင္းကို ျပန္သြားၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေျမထဲပင္လယ္ကို ျဖတ္ၿပီး ျပန္သြားၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ့ေမးခြန္းက ဘယ္လုိ ငွက္ေတြက ဘယ္လမ္းေၾကာင္းကေန ျပန္တာလဲဆိုတာပါပဲ။

ငွက္ေတြဟာ သူတို႕မိဘေတြ ပ်ံသန္းခဲ့တဲ့ လမ္းေၾကာင္းအတိုင္းသာ ပ်ံသန္းၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အေရွ႕ဘက္ျခမ္းက ပ်ံသန္းေနက် ငွက္ဟာ အေရွ႕ဘက္ျခမ္းကပဲ အျမဲပ်ံတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဥေရာပမွာ ရွိတဲ့ ငွက္အေၾကာင္း ေလ့လာသူမ်ားအဖြဲ႕က စမ္းသပ္ခ်က္ ႏွစ္မ်ိဳးကို ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ အေရွ႕ဘက္ျခမ္းက ပ်ံတဲ့ငွက္နဲ႕ အေနာက္ဘက္ျခမ္းက ပ်ံတဲ့ငွက္ေတြကို မ်ိဳးစပ္ေပးၿပီး သူတို႕ ဘယ္လမ္းေၾကာင္းကေန ပ်ံသန္းမလဲဆိုတာကို ေလ့လာခဲ့ပါတယ္။

မ်ိဳးဆက္သစ္ငွက္ကေလးေတြဟာ အေမျပန္ခဲ့တဲ့ လမ္းေၾကာင္းကိုလည္း မသံုးသလို အေဖပ်ံသန္းတဲ့ လမ္းေၾကာင္းကိုလည္း မသံုးၾကတာကို ေတြ႕ရွိခဲ့ပါတယ္။ သူတို႕ေတြကေတာ့ ေျမထဲပင္လယ္ကို ျဖတ္ၿပီး အာဖရိကအလယ္ပိုင္းကို အတိုဆံုး လမ္းေၾကာင္းနဲ႕ ပ်ံသန္းၾကပါတယ္။ ေနာက္တစ္မ်ိဳးကေတာ့ အေဝးႀကီးပ်ံသန္းႏိုင္တဲ့ ငွက္နဲ႕ နီးနီးေလးပဲ ပ်ံသန္းႏိုင္တဲ့ ငွက္ေတြကို မ်ိဳးစပ္ၿပီး ရလာတဲ့ ငွက္မ်ိဳးဆက္သစ္ေလးေတြကို ေလ့လာတဲ့အခါ သူတို႕ကေတာ့ အေဝးႀကီးလည္း မပ်ံအနီးေလးလည္း မျပန္ေတာ့ပဲ ေဆာင္းေရာက္တဲ့အခါ ေတာင္ဘက္အက်ဆံုး ဥေရာႏိုင္ငံတခ်ိဳ႕ကို ပ်ံသန္းၿပီး အစာရွာတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

ေနာက္စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းတာတစ္ခုက သူတို႕မွာ သံလိုက္အိမ္ေျမွာင္လည္း မရွိ၊
Navigation ကိရိယာေတြလည္း မရွိဘဲနဲ႕ အာဖရိကအလယ္ပိုင္းကို ဘယ္လို ပ်ံသန္းၾကသလဲဆိုတာပါပဲ။ သူတို႕မွာ ရွိတဲ့ အခ်က္ ၃ ခုေၾကာင့္ ခုလို ပ်ံသန္းႏိုင္တယ္လို႕ ေလ့လာေတြ႕ရွိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့

၁။ သူတို႕ရဲ႕ မ်က္ခြံေအာက္မွာရွိတဲ့ Magnetic Zinc လို႕ေခၚတဲ့ ဇီဝသံလိုက္အိမ္ေျမွာင္
၂။ ညဘက္ပ်ံသန္းတဲ့အခါ ျမင္ႏိုင္တဲ့ ၾကယ္ေတြနဲ႕
၃။ ေနေရာင္ျခည္တို႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါကေတာ့ Der Fitis လို႕ ေခၚတဲ့ ငွက္ကေလးေပါ့ဗ်ာ။ သူ႕လိုသာ ေတာင္ပံေတြပါရင္ ျမန္မာျပည္ကို ေက်ာင္းပိတ္ရက္တိုင္း ပ်ံသန္းလိုက္ခ်င္ရဲ႕။

ေနဘယ္အရပ္မွာ ရွိတယ္ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ပ်ံသန္းသင့္တယ္ဆိုတာကို သူတို႕ ေကာင္းေကာင္းသိၾကပါတယ္။ ငွက္တစ္ေကာင္ဟာ 4000 Km ကို အလြယ္ေလး ပ်ံသန္းႏိုင္ၾကပါတယ္။ သာမန္ငွက္တစ္ေကာင္ဟာ 7 g ပဲ ေလးပါတယ္။ သူက ဘာအစာမွ မစားေသးခင္ 7g အေနအထားမွာ ၂၂၀၀ Km ကို မနားတမ္း ပ်ံသန္းႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ သူအစာစားတဲ့အခါ 3 to 5 g ထိစားႏိုင္တယ္ဆိုပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူအာဖရိကကို ေရာက္တဲ့အခါ သူ႕ရဲ႕ အေလးခ်ိန္ဟာ 12 g ရွိေနသတဲ့ေလ။ အဲလို ပ်ံသန္းၿပီးရင္ေတာ့ ငွက္ေလးဟာ ၃ ရက္ေလာက္နားရတယ္ဆိုပဲ။

သူ႕ခႏၶာကိုယ္အေလးခ်ိန္နဲ႕ စာရင္ သံုးပံုတစ္ပံုေလာက္ကို အသာေလးစားႏိုင္တဲ့အတြက္ အံ့စရာေပါ့ေလ။ 60 Kg ရွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တစ္ရက္လံုး ၃ ခါစားတာေတာင္ 2 kg အလြန္ဆံုးပဲ ရွိေလေတာ့ အပံု ၃၀ ပံုမွ တစ္ပံုေလာက္ပဲ စားႏိုင္တာေပါ့။ ဒီငွက္ကေလးနဲ႕ စာရင္ အစားမႀကီးဘူးလို႕ ေျပာရမွာေပါ့ေလ။

သူတို႕က ဆာဟာရသဲကႏၲာရကို ျဖတ္ၿပီးပ်ံသန္းတဲ့အခါ အျမင့္ေပ ၃၀၀၀ အထက္ကေန ပ်ံသန္းၾကသတဲ့။ ပူလို႕ ေနမွာေပါ့ေနာ္။ တစ္နာရီကို ၂၁ မိုင္ႏွုန္းေလာက္နဲ႕ကို ပ်ံသန္းၾကတာဆိုေတာ့ ရန္ကုန္ Bus ကားေတြထက္ေတာ့ ျမန္တာေပါ့ေလ။ ေလတိုက္ႏွုန္းနဲ႕ပါ ထည့္ေပါင္းလိုက္ရင္ ႏွစ္ဆေလာက္ျမန္သြားတယ္ဆိုပဲ။ ကႏၱာရလို နားစရာမရွိတဲ့ လြင္ျပင္ႀကီးကို ျဖတ္ၿပီး ပ်ံသန္းရတဲ့အခါ လိုအပ္တဲ့ ေရကို ဘယ္ကရသလဲဆိုရင္ေတာ့ သူတုိ႕ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္မွာရွိတဲ့ အဆီေတြကေန ရတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ အဆီ 1g ရွိတယ္ဆိုရင္ ေရ 1g ရတယ္ဆိုပဲ။
သူတို႕ေတြ ပ်ံသန္းတဲ့အခါ အုပ္စုလိုက္ဖြဲ႕ၿပီး ဗြီ (V) ပံုသ႑န္ပ်ံသန္းတာကို ေတြ႕ဖူးၾကမွာပါ။ ဘာ့ေၾကာင့္ ငွက္ေတြ အဲလို ပ်ံသန္းၾကတယ္လို႕ သင္ထင္ပါသလဲ။ ဒါကို ေလ့လာထားတဲ့ အဖြဲ႕ရဲ႕ အဆိုအရ သူတို႕ဟာ သူတို႕ရဲ႕ ခြန္အားနဲ႕ စြမ္းအင္ေတြကို ေခၽြတာခ်င္လို႕ ဆိုတာကို ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ ဘယ္လို ေခၽြတာတာလဲဆိုရင္ သာမန္ငွက္တစ္ေကာင္ရဲ႕ ပ်ံသန္းႏွုန္းအတိုင္း ေရွ႕ဆံုးက ငွက္တစ္ေကာင္ ပ်ံသန္းေနတဲ့အခါ သူရဲ႕ ႏွလံုးခုန္ႏွုန္းဟာ တစ္မိနစ္ကို အႀကိမ္ ၁၉၀ ခုန္ပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္ငွက္ႀကီး ရင္ခုန္သံျမန္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ သူ႕ေနာက္လိုက္ငွက္ေတြကေတာ့ တစ္မိနစ္ကို အႀကိမ္ ၁၆၀ ပဲခုန္ပါတယ္။ ဒါဆို ပံုမွန္ပ်ံသန္းႏိုင္တဲ့ႏွုန္းထက္ ေနာက္က ငွက္ေတြက ေလ်ာ့ၿပီး ပ်ံသန္းျခင္းအားျဖင့္ ၾကာရွည္ ပ်ံသန္းႏိုင္တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္လုပ္တဲ့သူကေတာ့ အားလံုးထက္ သာေအာင္ ပ်ံသန္းရတာေပါ့ေလ။

ကၽြန္ေတာ့္ အသိထဲက အစ္မတစ္ေယာက္ ဂ်ာမနီမွာ ငွက္အေၾကာင္းေလ့လာေနတာဆိုေတာ့ သူ႕အတြက္ ဗဟုသုတ တစ္ခုတေလရလို ရျငားဆိုၿပီး ဒီပို႕စ္ကို ေရးျဖစ္ပါတယ္။


ေနေကာင္းက်န္းမာ စိတ္ခ်မ္းသာၾကပါေစဗ်ာ


ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္


herostar




•Friday, February 12, 2010
အင္တာနက္ေခတ္ကို ေရာက္လာတဲ့အခါ ဘာမဆို သိခ်င္တာကို google မွာရွာ၊ လိုခ်င္တာကို ေဒါင္းလုပ္ဆြဲနဲ႕ အစစအရာရာ အဆင္ေျပေနတာေတာ့ ဟုတ္တာေပါ့ေလ။ ဒါေပမဲ့ ေကာင္းက်ိဳးအျပင္ ဆိုးက်ိဳးေတြပါ လိုက္လာတယ္ေလ။ ဒီအေၾကာင္းကို အတန္းထဲမွာ ဆရာရွင္းျပခဲ့တာေလးကို လိုက္ခဲ့တဲ့ Lecture စာရြက္ေလးနဲ႕ တကြ ေျပာျပခ်င္လို႕ အခုလို အင္တာနက္ အသံုးတတ္ရင္ မိတ္ေဆြ၊ မသံုးတတ္ရင္ တကယ့္ရန္သူ လို႕ ေခါင္းစဥ္တပ္လိုက္ပါတယ္။


အေပၚမွာ ျပထားတဲ့ပံုေလးက ဒီေန႕ေခတ္မွာ ေရပန္းစားလာတဲ့ မီဒီယာေတြအေၾကာင္း တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးစီ ေျပာၿပီးေရးထားတာေလးပါ။ အဓိကက ကြန္ပ်ဴတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီေန႕ေခတ္မွာ ကေလးေတြကအစ လူႀကီးေတြ အဆံုး အင္တာနက္ကိုပဲ သံုးခ်င္လာေတာ့တယ္ေလ။ အင္တာနက္မွာက ဂိမ္းေဆာ့မယ္။ Chatting ေျပာမယ္။ ဟုိသတင္းဒီသတင္းဖတ္မယ္။ အရင္တုန္းကလို ရုပ္ရွင္တို႕၊ ဗြီဒီယိုရံုတို႕ကို မသြားခ်င္ေတာ့ဘူးေလ။ အိမ္မွာသာ ကြန္ပ်ဴတာရွိလို႕ကေတာ့ အဲဒီေရွ႕ကကို မခြာေတာ့ဘူး။

လူႀကီးေတြကေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္တဲ့သူေတြဆိုေတာ့ ေတာ္ေသးတာေပါ့ေလ။ ကေလးေတြက်ေတာ့ မရေသးဘူးေလ။ ကၽြန္ေတာ့္ဆရာက သူ႕သား ၁၂ ႏွစ္သားေလးကို သူ႕လိုပဲ ေဘာလံုးကန္ေစခ်င္တယ္။ အားကစားလိုက္စားေစခ်င္တယ္ေလ။ ခုေတာ့ ကေလးေတြက အားကစားကို ကြန္ပ်ဴတာေလာက္ စိတ္မဝင္စားေတာ့ဘူး ျဖစ္ေနတယ္တဲ့။ ဂ်ာမနီမွာက ကြန္ပ်ဴတာဆိုတာက လမ္းေဘးမွာ ပံုထားတာေတြ သြားေကာက္ရင္ေတာင္ သံုးလို႕ ရေနတတ္တာမ်ိဳးဆိုေတာ့ အခက္သားလား။ ျမန္မာေက်ာင္းသားပီပီ အေဆာင္ေအာက္မွာ ပစ္ထားတဲ့ တီဗြီတစ္လံုးနဲ႕ ကြန္ပ်ဴတာ Desktop ကို အခန္းထဲ ထည့္ထားျဖစ္တယ္။ တီဗြီကေတာ့ သတင္းၾကည့္ခ်င္လို႕ပါ။ Desktop Monitor ကေတာ့ စားပြဲေအာက္မွာ ေျခေထာက္တင္ဖို႕ထားတာပါ။ အဲေလာက္ေတာင္ ေပါေလေတာ့ သူတို႕ေတြ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႕ ရင္းႏွီးတာ အဆန္းလား။

ဆန္းတာက ကေလးေတြ ဂိမ္းစြဲတဲ့ေရာဂါဗ်။ ဘာျဖစ္လုိ႕လဲဆိုေတာ့ 11 March 2009 Wednesday ေန႕က Stuttgart ၿမိဳ႕နားမွာ ၁၇ ႏွစ္အရြယ္ ဂ်ာမန္အထက္တန္းေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္က လူ ၁၅ ေယာက္ကို ေသနတ္နဲ႕ ပစ္သတ္ခဲ့လို႕ပါပဲ။ ဘာရန္ၿငိဳးရန္စမွ မရွိဘဲ ဘာ့ေၾကာင့္ ပစ္သတ္ခဲ့တယ္ဆိုတာကို ေတာ္ေတာ္နဲ႕ မသိခဲ့ၾကဘူး ေလ။ ျဖစ္ရပ္မွန္ သတင္းကို အေသးစိပ္ဖတ္ခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီမွာ ဖတ္လို႕ရပါတယ္။ ဒီျဖစ္ရပ္ဟာ ဂ်ာမနီႏိုင္ငံအတြက္ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲဖြယ္ေန႕တစ္ေန႕ ကို ျဖစ္ေစခဲ့တယ္လို႕ ဂ်ာမန္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ အန္ဂလာမာဂယ္ ကိုယ္တိုင္ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

ဒီေက်ာင္းသားေလးက အတန္းေဖာ္သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေသနတ္နဲ႕ ပစ္မသတ္ခင္ တစ္လေလာက္အတြင္းမွာ သူ႕အိမ္မွာ တစ္ေယာက္တည္း အခန္းပုန္းေနခဲ့တယ္တဲ့။ ၿပီးေတာ့ Counter Strike လိုေသနတ္ပစ္တဲ့ ဂိမ္းေတြကို အလြန္အကၽြံေဆာ့ခဲ့တယ္လို႕ ေနာက္မွ သိရတယ္။ တကယ့္ လူမွု ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႕ ေဝးကြာေနခဲ့ၿပီး အြန္လိုင္းကေန စကားေျပာ တစ္ေယာက္တည္းေနတာေတြ မ်ားလာေတာ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ပ်က္ျပားလာတယ္ ထင္မိပါတယ္။ အခ်ိန္အမ်ားစုကို ဝါးမ်ိဳတတ္တာ အင္တာနက္ေလ။ ဒါ့ေၾကာင့္ မသံုးတတ္ရင္ တကယ့္ရန္သူပါဆို။

ေနာက္တစ္ခုက VZO တို႕၊ Skype တို႕မွာ ရုပ္ေတြ အသံေတြနဲ႕ျမင္ႏိုင္ေျပာႏိုင္ေနၿပီဆိုေတာ့ သူတို႕ဆီမွာလည္း ပိုဆိုးတာေပါ့ေလ။ ေအာက္မွာျပထားတဲ့ ပံုေလးက Themen Aktuell 3 , B-1 ထဲမွာ သင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ပံုေလး တစ္ပံု ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီပံုေလးမွာက အသံသြင္းလို႕ရတဲ့ တယ္လီဖုန္းေလးထဲမွာ Voice Mail ခ်န္ထားခဲ့တာေလး ေရးထားတာက ပါ။ သားျဖစ္တဲ့လူက ဒီေန႕ညေနပိုင္းမွာ ခ်ိန္းထားတာေလး ႏွစ္ခုရွိလို႕ သူ႕အဖြားလာတဲ့အခါ သူ႕အတြက္ ဗီြဒီယိုေလး ရိုက္ေပးထားပါလို႕ ေျပာထားခဲ့တာေလးပါ။ ဒါကို သူမွာတဲ့သူက မေတြ႕ဘဲ သူ႕အဖြားကေတြ႕သြား တာေလးကို ဒီပံုေလးမွာ ျပထားတာျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုလိုတာက အျပင္မွာ လူကိုယ္တိုင္ ဝမ္းသာအယ္လဲေတြ႕ဆံု ရမဲ့ ကိစၥပါ။ ခုေတာ့ မိသားစုေတြ႕ဆံုဖို႕အတြက္ အခ်ိန္မရွိၾကဘဲ သူ႕အဖြားျပန္သြားမွ ဗြီဒီယိုေလးျပန္ၾကည့္ၿပီး ဖုန္းဆက္ႏွုတ္ဆက္မဲ့ သေဘာမ်ိဳးေပါ့ေလ။

အင္တာနက္ေတြ ေပၚလာတာေကာင္းပါတယ္။ တစ္ဖက္မွာကလည္း ခင္မင္ရင္းႏွီးမွုေတြက ခပ္ပါးပါး ျဖစ္သြားတာ မ်ိဳးေတြလည္း ျဖစ္လာတတ္တယ္။ အေကာင္းဆံုးကေတာ့ အင္တာနက္ကို အပန္းေျဖဖို႕ အေပ်ာ္သက္သက္ပဲ အလြန္အကၽြံမသံုးမိေနေစဖို႕ဆိုပါေတာ့။ အခ်ိန္နဲ႕အမွ် စီးပြားဥစၥာ၊ ပညာကို ရွာေဖြေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးအတြက္ စဥ္းစားဆင္ျခင္စရာေလး တစ္ခုတေလ ရသြားႏိုင္ပါေစလို႕ ဆႏၵျပဳလ်က္...

ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္

herostar
•Monday, February 01, 2010
Eine schöne Frau ist meistens dumm.

Ein schöner Mann ist selten treu.

ဂ်ာမန္သင္တန္းမွာ သင္ရတဲ့ သူတို႕ စကားပံုေလး ႏွစ္ခုေပါ့။ အဓိပၸါယ္ကေတာ့

ေခ်ာေမာလွပတဲ့ အမ်ိဳးသမီးဟာ အမ်ားအားျဖင့္ စဥ္းစားဥာဏ္ နည္းတတ္သတဲ့။
ေခ်ာေမာလွပတဲ့ အမ်ိဳးသားကေတာ့ သစၥာ ရွိခဲတယ္တဲ့ေလ။

ဒီ စကားပံုေလးကို သင္ရတဲ့အခါ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဟုတ္မဟုတ္ ျငင္းၾကတာေပါ့။ အတန္းထဲမွာ ျငင္းရင္းနဲ႕ ဂါနာႏိုင္ငံက သူငယ္ခ်င္းက သူ႕ဘဝ အေၾကာင္းေလးကို အေျခခံၿပီး ဒီစကားပံုေလး မွန္ေၾကာင္း သက္ေသျပခဲ့တယ္။ သူ႕ငယ္ဘဝကို သိရေတာ့ စိတ္မေကာင္းလည္း ျဖစ္မိေသးတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူ႕အေဖမွာ မိန္းမ သံုး ေယာက္ရွိေနလို႕ေပါ့။ သူ႕အေမက သူ႕အေဖရဲ႕ ဒုတိယ ဇနီး ျဖစ္တယ္တဲ့။ သူ႕အေဖရဲ႕ ပထမဇနီးနဲ႕ တတိယဇနီးေတြဆီမွာ သားတစ္ေယာက္ သမီးႏွစ္ေယာက္စီရွိၿပီး သူ႕အေမမွာေတာ့ သူအပါအဝင္ သားႏွစ္ေယာက္ သမီးႏွစ္ေယာက္ ထြန္းကားခဲ့တယ္တဲ့ေလ။

ဇနီး သံုးေယာက္လံုးကို တစ္ေနရာစီမွာ တရားဝင္လက္ထပ္ခဲ့ၿပီး အသက္ႀကီးလာမွ အတူတူေနၾကတယ္ဆိုပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူတို႕အေဖ သူတို႕အိမ္ကို လာေလ့ရွိတဲ့ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးေလးလမွာဆို တအားေပ်ာ္ခဲ့ရတယ္တဲ့။ လိုအပ္တာ ပူဆာသမွ်ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္တဲ့ သူတို႕ အေဖကို အၾကြင္းမဲ့ ခ်စ္ၾကတယ္ေလ။ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးေလးလမွ သူတို႕အေဖက သူတို႕အိမ္ကို လာေလ့ရွိတာေၾကာင့္ သူတို႕ ေမာင္ႏွမေလးေယာက္လံုးရဲ႕ ေမြးေန႕ေတြက ဒီဇင္ဘာလထဲမွာခ်ည္းပဲတဲ့ေလ။ သူတို႕အေဖက လူမည္းတိုင္းျပည္မွာေတာ့ လူေခ်ာႀကီးေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းကလည္း ေတာ္ေတာ္ခန္႕တဲ့အထဲမွာ ပါပါတယ္။ ခုေတာ့ သူတို႕ အေဖတူ အေမကြဲ ညီအစ္ကိုေတြက သူတို႕ဖခင္ႀကီးဆံုးၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ အရင္ကထက္ ေတာ္ေတာ္ကို ပိုခ်စ္လာၾကတယ္လို႕ ေျပာပါေသးတယ္။

ဂါနာမွာဆိုရင္ အမ်ိဳးသမီးေတြက အသက္ ၁၈ ႏွစ္ကေန ၂၈ ႏွစ္ၾကားမွာ အိမ္ေထာင္ေရးကို စဥ္းစားရတယ္ဆိုပဲ။ အသက္ ၂၈ ႏွစ္ေက်ာ္သြားၿပီးဆိုလို႕ကေတာ့ ေယာက္်ားရႏိုင္ဖို႕ အခြင့္အလမ္းက ေတာ္ေတာ္နည္းသြားတယ္တဲ့ ေလ။ အသက္ ၃၀ ေက်ာ္အမ်ိဳးသားေတြကလည္း သူတို႕လို ၃၀ ေက်ာ္ခ်င္းေတာ့ စိတ္မဝင္စားၾကတာမ်ားေတာ့ သူတို႕ခမ်ာ ရွိစုမဲ့စု ဆံပင္ေလးေတြကို တတ္ႏိုင္သမွ် ဖီးလိမ္းျပင္ဆင္ၿပီး အစြံထုတ္ၾကတယ္ဆိုပဲ။ သူတို႕ရိုးရာအရ ဘုရားေက်ာင္းမွာ သစၥာဆိုၿပီး လက္ထပ္စာခ်ဳပ္မွာ လက္မွတ္ေရးထိုးၿပီး လက္ထပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီအမ်ိဳးသားဟာ မိန္းမတစ္ေယာက္ပဲ တရားဝင္ ယူခြင့္ရွိတယ္တဲ့ေလ။ ေဆြးမ်ိဳးသားခ်င္း အခ်င္းခ်င္း ေတာင္းရမ္းယူတာမ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့ ေနာက္တစ္ေယာက္ ထပ္ယူမယ္ဆိုရင္ ယူလို႕ ရႏိုင္ေသးတယ္တဲ့။

ဒီေန႕ေခတ္မွာေတာ့ ပညာတတ္ အမ်ိဳးသမီးေတြ ေပါမ်ားလာတာေရာ၊ စီးပြားေရးရွာေဖြရတာေရာေၾကာင့္ တရားဝင္တစ္ေယာက္ပဲ ယူၾကေတာ့တယ္တဲ့။ သူတို႕ႏိုင္ငံကလည္း ကမာၻေပၚမွာ ေရႊအမ်ားဆံုးထြက္တဲ့ ႏိုင္ငံေတြထဲမွာ ပါေလေတာ့ သူတို႕ေရႊေငြ ဝတ္စားတာေတြက ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႕ သိပ္မကြာလွပါဘူး။ ေနာက္ၿပီး မဂၤလာစရိတ္ကို အမ်ိဳးသားက အကုန္ခံရတာေရာ အကုန္တူေနတယ္ဗ်။ ခုေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ သမီးရည္းစားေတြ Living together ေတြမ်ားလာတဲ့အတြက္ သူတို႕ အစိုးရက စစ္တမ္းေတြ တိတိက်က် ေကာက္ယူၿပီး မလိုလားအပ္တဲ့ လူမွုေရးျပႆနာေတြ ျဖစ္ပြားမွုကေန ကာကြယ္ေနတယ္လို႕လည္း ဆိုပါေသးတယ္။

ဒါနဲ႕ ဒီစကားပံုေလးႏွစ္ခုနဲ႕က ဘာဆိုင္လဲဆိုရင္ သူ႕အေဖ ကိုယ္လူေခ်ာက တစ္ေယာက္တည္းအေပၚမွာ သစၥာမရွိသေလာက္ စဥ္းစားဥာဏ္နည္းတဲ့ သူ႕အေမက ေတာ္ေတာ္ေခ်ာတယ္ဆိုပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီစကားပံုေလးက ေတာ္ေတာ္မွန္တယ္တဲ့ေလ။ ဒီစကားဝိုင္းမွာ ဂ်ာမန္သူငယ္ခ်င္းကလည္း အလည္လာရင္းနားေထာင္ေနတာဆို ေတာ့ သူတို႕ဆီမွာ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္လက္ထပ္တဲ့အခါ ျမန္ဆန္လြယ္ကူတာမ်ိဳးမဟုတ္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာျပပါေသးတယ္။ အမ်ိဳးသမီးနဲ႕ အမ်ိဳးသားလက္ထပ္လိုက္ၿပီဆိုတာနဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မွုေတြ လုပ္ငန္းေတြ၊ ေနရာထိုင္ခင္းေတြက အစ အစစအရာရာ ျပင္ဆင္ထားဖို႕ လိုတာေၾကာင့္ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ လက္ထပ္ခ်င္တဲ့ စံုတြဲေတြဆိုရင္ ဒိန္းမတ္ကို သြားၾကပါေတာ့တယ္။

ဒိန္းမတ္ကိုေတာ့ ခ်စ္သူ႕နယ္ေျမလို႕ ေျပာရမယ္ ထင္တယ္ဗ်။ ဒိန္မတ္မကို သြားၿပီး လက္ထပ္ရတာကို ဂုဏ္ယူတဲ့ စံုတြဲေတြလည္း ရွိတယ္တဲ့။ ေနာက္တစ္ခုက သူတို႕ဆီမွာ အမ်ိဳးသားနဲ႕ အမ်ိဳးသမီး လက္ထပ္လိုက္ၿပီဆိုရင္ အမ်ိဳးသမီးက သူရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္နာမည္ ေပ်ာက္ဆံုးသြားပါေတာ့တယ္။ သူ႕အမ်ိဳးသားရဲ႕ နာမည္ကို ဆက္ခံရပါေတာ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ မိသားစုနာမည္ဆိုတာရွိတယ္။ သူတို႕နာမည္ႀကီးေတြက ရွည္လ်ားလွေပမဲ့ သူတို႕ဟာ ဘယ္မိသားစု မ်ိဳးႏြယ္ကေန ဆင္းသက္လာတယ္ဆိုတာကို သိသာေစတယ္ေလ။

ဂ်ာမန္ေတြ လက္ထပ္တဲ့ေန႕ဆို ေတာ္ေတာ္သိသာပါတယ္။ ကားလမ္းမေပၚမွာ ဟြန္းေတြ အဆက္မျပတ္ တတီတီနဲ႕ တီးေနၿပီဆုိရင္ေတာ့ အဲဒါဟာ သူတို႕ လက္ထပ္လို႕ပါပဲ။ မဂၤလာေမာင္ႏွံရဲ႕ ကားက စတီးလိုက္တာနဲ႕ က်န္တဲ့ကားေတြကလည္း လိုက္တီးပါေတာ့တယ္။ ဆိုလိုတာက ဟြန္းတီးၿပီး ေကာင္းခ်ီးေပးတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့ေလ။

ေနာက္တစ္ခုက ဘယ္ေလာက္ေကာင္းထားလဲဗ်ာ။ သတို႕သမီးရဲ႕ အေဖက မဂၤလာကုန္က်စရိတ္အားလံုးကို တာဝန္ယူရတယ္တဲ့ေလ။ ဒီေန႕ေခတ္မွာေတာ့ မိသားစုႏွစ္ခုလံုး မွ်ေဝၿပီး တာဝန္ယူလာၾကတယ္လို႕ ေျပာပါေသးတယ္။ ၿပီးရင္ မဂၤလာေဆာင္မွာ သူတို႕ကတဲ့အခါ ရယ္ရတယ္ဗ်။ ျဖစ္ပံုက ဒီလိုပါ။

သတို႕သမီးလုပ္တဲ့ သူက သူ႕ဖခင္နဲ႕ တြဲၿပီး ကရပါတယ္။ သတို႕သားလုပ္တဲ့သူကေတာ့ သူ႕မိခင္နဲ႕ တြဲၿပီး ကပါတယ္။ သူတို႕ အဲလို ကေနခ်ိန္မွာ သတို႕သမီးရဲ႕ မိခင္က သတို႕သားရဲ႕ ဖခင္နဲ႕ တြဲကၾကပါတယ္။ ျမန္မာေတြးေတြးရရင္ေတာ့ သတို႕သမီး အေဖ ေတာ္ေတာ္နာမွာပဲေနာ္။ သမီးလည္း ေပးရ။ ဇနီးကိုလည္း သတို႕သားအေဖနဲ႕ တြဲကခြင့္ ေပးရနဲ႕ဆိုေတာ့ေလ။

သူတို႕ရဲ႕ မဂၤလာဦးညက ရင္ခုန္စရာေတာ့ အေကာင္းသား။ သူတို႕သူငယ္ခ်င္းေတြက ျမန္မာေတြလို ခဲေၾကးေတာင္းတာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ဘူးဗ်။ သူတို႕ရဲ႕ မဂၤလာကုတင္ရွိတဲ့ အခန္းထဲမွာ ပူေဖာင္းေတြကို အျပည့္ထည့္ထားၿပီး ရယ္စရာေတြကို အမ်ိဳးမ်ိဳးဖန္တီးၾကတယ္ဆိုပဲ။ ေနာက္ၿပီး ႏွိုးစက္နာရီမ်ိဳးစံုကို အိပ္ခန္းရဲ႕ေနရာတိုင္းမွာ ဖြက္ထားၿပီး က်ီစယ္ၾကတယ္တဲ့ေလ။

မဂၤလာေမာင္ႏွံသြားရာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ပန္းေတြႀကဲတာတို႕ မဂၤလာကားမွာ ပန္းမ်ိဳးစံုအလွဆင္တာေတြက ဒီအေနာက္တိုင္းက ယဥ္ေက်းမွုေတြ ကူးစက္လာတယ္ ထင္မိပါတယ္ဗ်ာ။ သူတို႕က အဲလိုလုပ္တာကို တို႕ျမန္မာကိုမ်ားအတုခိုးသလား ေအာင္းေမ့ေနမိလို႕ပါ။ တကယ္ေတာ့ ကားဆိုတာ သူတို႕ဆီက ေပၚလာကို အမွတ္ရေတာ့မွ အင္း..ဒါဆို တို႕ပဲ ျဖစ္မွာပါေလလို႕ သက္ျပင္းခ်မိပါရဲ႕။

မဂၤလာရက္မေရာက္ခင္ လူပ်ိဳညေတြမွာဆို သတို႕သားက အရက္ဆိုင္တကာကို သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အမူးအေမွာက္ေလွ်ာက္ေသာက္တယ္ဆိုပဲ။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ လူပ်ိဳဘဝကို အေပ်ာ္ႀကီး ေပ်ာ္ပစ္လိုက္တဲ့သ ေဘာေပါ့ေလ။ အရင္တုန္းကဆိုရင္ သတို႕သမီးကို သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြက ဖြက္ထားၿပီး သတို႕သားက အရက္ဆိုင္တကာမွာ လိုက္ရွာရတယ္ဆိုပဲ။ ရွာေတြ႕ၿပီဆိုတာနဲ႕ ေသာက္ထားတဲ့ ဝိုင္နဲ႕ ဘီယာဖိုးမွန္ သမွ် သတို႕သားက ရွင္းရတယ္တဲ့ေလ။

အရင္တုန္းကဆို မဂၤလာမေဆာင္ခင္ တစ္ရက္ ညစာစားပြဲမွာ စားေသာက္ၿပီးတာနဲ႕ ပန္းကန္ေတြ ခြက္ေတြကို အားပါးတရ ခြဲၾကတယ္ဆိုပဲ။ ဒီအိုးကြဲ ခြက္ကြဲေလးေတြက သတို႕သမီးကို ကံေကာင္းေစေအာင္လို႕တဲ့ေလ။ ဒီအိုးခြက္ ကြဲေတြကိုေတာ့ သတို႕သမီးနဲ႕ သတို႕သားတို႕က သန္႕ရွင္းရတယ္တဲ့ေလ။ မဂၤလာေဆာင္ၿပီးသြားလို႕ သတို႕သမီး ဘုရားေက်ာင္းကေန ထြက္ခြာသြားၿပီဆိုရင္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဆန္ေတြနဲ႕ သတို႕သမီးကို ပက္ၾကဲပါေတာ့တယ္။ အဓိပၸါယ္က ဒီဆန္စပါးေစ့ေတြနဲ႕အမွ် သတို႕သမီးမွာ သားသမီးရတနာေတြ ထြန္းကားပါေစေပါ့။

မဂၤလာေဆာင္ ကိတ္ႀကီးကို တန္ဆာပလာေတြနဲ႕ လွသည္ထက္ လွေအာင္ စီမံၾကၿပီး သတို႕သားနဲ႕ သတို႕သမီးတို႕က အတူတူလွီးၿပီး တစ္ဦးကို တစ္ဦးက ခြံေကၽြးရတယ္တဲ့ေလ။ ၿပီးတဲ့ေနာက္ ႏွုတ္ခမ္းခ်င္းနမ္းၾကတဲ့အခါ အားလံုးက လက္ခုပ္လက္ဝါးတီးၿပီး အသိအမွတ္ျပဳၾကေတာ့တယ္တဲ့။ မဂၤလာညေနခင္းမွာေတာ့ သတို႕သမီးရဲ႕ ဖခင္ကေနစၿပီး မွာတမ္းေတြ စေျခြၾကတယ္တဲ့။ ၿပီးတဲ့အခါ ကစားနည္းမ်ိဳးစံုနဲ႕ ႏွစ္အိမ့္ တစ္အိမ္ ခ်စ္ခင္မွုခ်င္း ဖလွယ္ၾကေတာ့တာေပါ့ေလ။

မဂၤလာပြဲကိုလာေရာက္အားေပးၾကတဲ့ ဧည့္သည္ေတာ္ေတြ ျပန္သြားခ်ိန္မွာေတာ့ သတို႕သမီးက ဖဲျပားအျဖဴေလးပတ္ထားတဲ့ ပန္းစီးေလးကို ကိုင္ေဆာင္လာၿပီး သူ႕ခင္ပြန္းေလာင္းေမာင္းမဲ့ကားရဲ႕ ေရဒီယုိ အင္တာနာတိုင္မွာ ခ်ည္ၿပီး အတူတူကားေမာင္းၿပီး မဂၤလာအိမ္ေတာ္ကို ျပန္ၾကေတာ့တယ္တဲ့ေလ။ လက္ထပ္လက္စြပ္ေလးကိုေတာ့ လက္ယာဘက္ လက္သန္းၾကြယ္ေလးမွာ ဆင္တူဝတ္ဆင္ၾကေတာ့တယ္။ စိန္ေတြပါစရာမလိုတဲ့ ရိုးရိုးရွင္းရွင္း ေမာင္းကြင္းေလးေတြကို ဝတ္ထားတဲ့ မဂၤလာေမာင္ႏွံ ေနရာေလးမွာ တစ္ေယာက္က သင္သာျဖစ္ေနခဲ့ရင္ ကိုယ့္ခ်စ္သူနဲ႕ဆိုေတာ့ သင္လည္း ေတာ္ေတာ္ၾကည္ႏူး ေနမွာေပါ့ေနာ္။

တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ ငါးျပားေစ့ဆယ္ျပားေစ့ေလးေတြကို အႏွစ္ႏွစ္အလလ စုထားၿပီး မဂၤလာဖိနပ္ေလးကို အဲဒီေန႕မွ အဲဒီေငြနဲ႕ ဝယ္တာလည္း ရွိတယ္တဲ့ေလ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ။ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း လူပ်ိဳႀကီး၊ အပ်ိဳႀကီးမ်ားအတြက္ရည္ရြယ္ၿပီး ဒီပို႕စ္ေလးကို ေရးျဖစ္သြားတာပါ။

ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေန႕ရက္ေတြကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ၾကပါေစဗ်ာ

ခင္မင္ေလးစားလွ်က္

herostar
•Tuesday, January 19, 2010
ဒါနဲ႕ စကားမစပ္...စာသင္ခန္းထဲမွာ ဆရာေျပာျပတဲ့ ဂ်ာမနီအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္းေလးေတြ ေဖာက္သည္ ခ်ခ်င္လို႕ပါ။ ေထြရာေလးပါး ေျပာျဖစ္မွာဆိုေတာ့ ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ေပါ့။ ပထမဆံုးအေနနဲ႕ ေျပာျပခ်င္တာက လူဦးေရ 82 သန္းေက်ာ္ ရွိတဲ့ ဂ်ာမနီမွာ အလုပ္လက္မဲ့ ဦးေရက ၈ သန္းေက်ာ္ ရွိေနတယ္တဲ့ေလ။ လူတို႕ႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ ဆယ္ပံုတစ္ပံုေလာက္က အလုပ္လက္မဲ့ ျပႆနာရွိေနတာေပါ့။

စက္ရံု အလုပ္ရံုေတြ ေပါမ်ားလာျခင္းနဲ႕ နည္းပညာတိုးတက္လာမွုေတြေၾကာင့္ လုပ္သားဦးေရ လိုအပ္မွုက နည္းသထက္ နည္းလာတဲ့ အတြက္ အလုပ္လက္မဲ့ေတြ မ်ားလာတယ္ဆိုပဲ။ သူတို႕ဆီမွာ အစိုးရက ခ်မ္းသာလို႕ ေတာ္ေသးတယ္လို႕ ေျပာရမယ္ထင္တယ္။ အလုပ္မရွိတဲ့ လူေတြက အစိုးရရံုးေတြမွာ သြားေျပာၿပီး Arbeitlos ဆိုတာ ေလွ်ာက္ထားခြင့္ရွိတယ္။ ဆိုလိုတာက အလုပ္ရွိခဲ့စဥ္က သြင္းထားခဲ့တဲ့ အတိုးေငြေတြကို ျပန္လည္ ထုတ္ယူတဲ့ သေဘာေပါ့။ က်န္းမာေရး ေကာင္းစဥ္က လခ တစ္လကို ၂၀၀၀ ယူရို ရခဲ့သူက အလုပ္မလုပ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အခါ သို႕မဟုတ္ အလုပ္မရွိေတာ့တဲ့အခါ ဆိုရင္ ရခဲ့ဖူးတဲ့ လစာရဲ႕ တစ္ဝက္ကို အစိုးက တစ္ႏွစ္ခြဲနီးပါး ေပးထားေသးတယ္။

အဲဒီ တစ္ႏွစ္ခြဲအတြင္းမွ အလုပ္ေနာက္တစ္ခု ရေအာင္ မရွာႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ One Euro Job ဆိုတဲ့ အလုပ္ကို လုပ္ရေတာ့တာပါပဲ။ အစိုးရက အလုပ္ေပးထားၿပီး တစ္နာရီလုပ္မွ တစ္ယူရိုပဲ ရတဲ့ အလုပ္ေပါ့။ တစ္ပတ္ကို နာရီ ၃၀ လုပ္ရျပီး တစ္လကို ယူရို ၁၅၀ ေလာက္ပဲ ေပးေတာ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလူက သာမန္အလုပ္သမားေတြလို က်န္းမာေရး စရိတ္ (Health Insurance)၊ အျမတ္ခြန္၊ ေလာင္စာဆီဖိုး၊ ေရဖိုး မီးဖိုး၊ စတာေတြ ေပးေဆာင္ဖို႕ေတာ့ မလိုဘူးေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ဂုဏ္သိကၡာ အားျဖင့္ေတာ့ က်ဆင္းသြားတာေပါ့။ မိဘက Arbeitslos ယူထားတယ္ဆိုရင္ သားသမီးေတြပါ မ်က္ႏွာငယ္ရ၊ အေပါင္းအသင္းေတြက ေလွာက္ေျပာင္ၾကနဲ႕ဆိုေတာ့ သူတို႕ေတြ အလုပ္တစ္ခု ျပဳတ္သြားမွာကို တအားေၾကာက္ၾကတယ္။

သူ႕တို႕ ဘယ္အလုပ္ပဲ လုပ္လုပ္ အဲဒီအလုပ္က ဘဝတစ္သက္တာလံုးကို ျပဌာန္းေပးႏိုင္တယ္။ ဆိုလိုတာက အသက္ ၂၅ ႏွစ္ေလာက္ကေန ကုမၸဏီ တစ္ခုတည္းမွာ ႏွစ္ ၃၀ ေလာက္လုပ္ခဲ့ၿပီးၿပီဆိုရင္ ပင္စင္ယူတဲ့အခါ ဘာမွ မလုပ္ေတာ့ေပမဲ့ ကုမၸဏီရဲ႕ အျမတ္ေငြေတြထဲကေန သူတို႕တစ္သက္တာ အတြက္ ေဗာက္ဆူးေတြ ေပးသလို အစိုးရဆီမွာ သြင္းထားရတဲ့ အခြန္ေတြကိုလည္း အသက္အရြယ္ႀကီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ျပန္လည္ ထုတ္ယူခံစားခြင့္ ရွိၾကေတာ့ အုိဇာတာေကာင္းဖို႕ ပူစရာမလိုေတာ့ဘူးေပါ့။

ေနာက္တစ္ခုက ႏိုင္ငံအသီးသီးကေန အေၾကာင္းအမ်ိဳးအမ်ိဳးေၾကာင့္ ေခတၱခိုလွံုခြင့္ ယူးထားၾကတဲ့ လူေပါင္း မ်ားစြာကိုလည္း ဂ်ာမန္အစိုးရက လစာေပးထားတယ္တဲ့ေလ။ ဆိုလိုတဲ့ သေဘာက ဘာမွ လုပ္စရာမလိုဘဲ ေကၽြးထားတဲ့ သေဘာေပါ့ေလ။ ဒါေပမဲ့ သူတို႕ ေထာက္ပံ့တဲ့ေငြက ဆင္းရဲတဲ့ ႏိုင္ငံေတြကေနလာတဲ့လူေတြ အတြက္ ဘာမွ မလုပ္ရဘဲ လစာေကာင္းေကာင္း ရသလို ျဖစ္ေနတတ္တယ္ဆိုပဲ။ အလုပ္လက္မဲ့ေတြနဲ႕ သူေတာင္းစားေတြ ကိုလည္း လစာအသီးသီး ေပးထားေသးတယ္ေလ။ ေနာက္ၿပီး ဘီယာ၊ အရက္ေတြ အေသာက္လြန္တဲ့ အရက္ဂ်ိဳးေတြကို က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္ဖို႕ လူမွုကယ္ဆယ္ေရး အဖြဲ႕ေတြလည္း လုပ္ထားေသးတယ္။

အရင္တစ္ပတ္က Mannheim က ျပန္အလာ ဘူတာမွာ ရထားမလာေသးလို႕ ေစာင့္ေနခိုက္ အရက္သမားတစ္ေယာက္ ဘူတာထဲ မူးေမွာက္ေနတာကို ရဲက ေခ်ာ့ၿပီး လူနာတြန္းလွဲေပၚ တက္ဖို႕ ေျပာေနတာကိုၾကည့္ၿပီး ရယ္ခ်င္မိေသးတယ္။ အင္း.......ကြာပါ့၊ လို႕သာ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်မိတယ္။

ျမန္မာအမ်ိဳးသားေတြကို ကံေကာင္းတဲ့ ေယာက်္ားေတြလို႕ ေျပာလို႕ ရမယ္ထင္တယ္ဗ်။ ဒီႏိုင္ငံမွာက အမ်ိဳးသားေတြရဲ႕ ၃၀ % ရာႏွုန္းဟာ ထမင္းဟင္းခ်က္ရတယ္။ ကေလးထိန္းရတယ္။ ဝင္ေငြလည္း ရွာရတယ္။ သူတို႕အိမ္ေတြကို ဧည့္သည္ေတြ လာၿပီဆိုရင္ အမ်ိဳးသားက ဂုဏ္ယူဝင့္ၾကြားစြာ ခ်က္ေကၽြးတတ္တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ဆိုလိုတာက သူ႕အမ်ိဳးသမီးကို ဘယ္ေလာက္ထိ ခ်စ္ေၾကာင္း သက္ေသျပခ်င္တဲ့ သေဘာလည္း ပါတယ္တဲ့ေလ။

ုုုအခ်က္အျပဳတ္ ၊အေလွ်ာ္အဖြတ္ ၊မီးပူတိုက္၊ ကေလးထိန္းဆိုတာ အိမ္ရွင္မပဲ လုပ္ရမဲ့ အလုပ္လို႕ ခြဲျခားမထားဘူးတဲ့ေလ။ တစ္ေယာက္တလွည့္ လုပ္ၾကရတယ္ဆိုပဲ။ အမ်ိဳးသားက စီးပြားေရး လုပ္ရတာ၊ သို႕မဟုတ္ အလုပ္လုပ္ရတာ ပ်င္းရိလာရင္ အမ်ိဳးသမီးက ေငြရွာေပးတယ္။ အမ်ိဳးသားကို အိမ္ရွင္မ ျပန္လုပ္ခိုင္းတယ္။ ကိုယ့္ဆီမွာေတာ့ အဲလို ဘယ္ရမလဲေလ။ ဒါေတြက မိန္းမ အလုပ္ေတြပါ။ မိန္းမယူထားတာ ဒါေတြ လုပ္ရမွာ ပ်င္းလို႕ ဆိုၿပီး ဆင္ေျခေပးလို႕ ဘယ္ရပါ့မလဲ။ မွ်တတဲ့ အခ်က္လို႕ ေျပာလို႕ရေပမဲ့ အာရွသားပီပီ ေယာက်္ားတန္မဲ့ အိမ္အလုပ္လုပ္ရမွာေတာ့ ပ်င္းမိသား။

ကၽြန္ေတာ့္ဆရာဆို တစ္လကို ႏွစ္ပတ္ ထမင္းခ်က္တာဝန္ယူရတယ္ဆိုပဲ။ သူခ်က္တဲ့ဟင္းက သူ႕အမ်ိဳးသမီးခ်က္တဲ့ ဟင္းထက္ စားေကာင္းေၾကာင္း အၿမဲေျပာေလ့ရွိတယ္။ ဆရာ့မွာ ကေလး ၂ ေယာက္၊ အိမ္ေမြးေခြးႀကီးက ၃ ေကာင္၊ ဆိတ္ ၂ ေကာင္၊ ျမင္း တစ္ေကာင္၊ ဝက္ ၁၅ ေကာင္ ကားႏွစ္စီး နဲ႕ ေၾကာင္ ၈ ေကာင္ေတာင္ ရွိတယ္ဆိုပဲ။ ေက်ာင္းကိုလာၿပီး စာလည္းသင္ရ၊ ဟင္းလည္းခ်က္ရ တိရိစၦာန္ေတြကိုလည္း ေကၽြးေမြးရနဲ႕ သူခမ်ာ ေတာ္ေတာ္အလုပ္မ်ားမွာပဲလို႕ ေတြးေနမိေသးတယ္။

အေတြးမဆံုးခင္မွာပဲ ခံုေခါက္သံၾကားလိုက္ရေတာ့ အတန္းဆင္းၿပီဆိုတာ သိလိုက္ရတယ္။ ကိုယ့္ဆီမွာ ဆိုရင္ေတာ့ မဂၤလာပါ ဆရာ၊ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဆရာလို႕ ေျပာၿပီး ျပန္ရမွာေပါ့ေလ။ ဒီမွာကေတာ့ အတန္းၿပီးတဲ့ အထိန္းအမွတ္ကေတာ့ စာသင္စားပြဲေတြကို ''တေဒါက္ ေဒါက္" ျမည္ေအာင္ ေခါက္ရပါတယ္။ ဒါဟာ သင္ခန္းစာၿပီးဆံုးသြားလို႕ အတန္းဆင္းေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့ေလ။

အင္း ... ခုေလာက္ဆို ေပါက္ကရ ေျပာရတာ အားရသြားၿပီ ျဖစ္လို႕ နားလိုက္ဦးမယ္ေနာ္။

herostar
•Monday, December 14, 2009
ဘာရယ္ဟုတ္ဘူး။ Lab မွာ ေနရင္း အေမရိက အလယ္ပိုင္း ပနားမားက သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ရဲ႕ အျဖစ္ကေလး ေဖာက္သည္ ခ်ခ်င္လို႕ပါ။ ဂ်ာမနီကို ေရာက္ခါစဆိုေတာ့ ဂ်ာမန္စကားလည္း ေကာင္းေကာင္းမေျပာတတ္သလို ေကာင္းေကာင္းလည္း မဖတ္တတ္ေသးတာ သဘာဝပဲေလ။

တေန႔ ဆရာက သူမကို ဘယ္နားမွာေနလဲလို႕ ေမးပါတယ္။ သူမက ျပန္ေျပာတာေပါ့၊
Bahnhofstraße နဲ႕ Einbahnstraße ဆံုတဲ့ ေနရာမွာ ေနပါတယ္လို႕ ျပန္ေျပာတယ္။
ဆရာကေတာ့ ဘာမွ ဆက္မေမးေတာ့ပဲ ျပံဳးေနခဲ့တယ္။

ဒီလိုနဲ႕ ခရစ္စမတ္အၾကိဳ ညစာစားပြဲကို ဒီဇင္ဘာ ၈ ရက္ေန႕က က်င္းပတဲ့အခါမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေနထိုင္ရာျမိဳ႕ေလးနဲ႕ ေဝးတဲ့ အျခားျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕ကို ကားနဲ႕ သြားရတာေပါ့။ လူေတြလည္း စုမိတယ္ဆိုရင္ပဲ သူမက အားလံုးေရွ႕မွာ တစ္ခု ေျပာလိုက္ပါတယ္။

သူမေျပာလိုက္တာက

ဂ်ာမနီက လမ္းနာမည္ေတြကလည္း အတူတူ ေတြခ်ည္းပဲေနာ္။
ဘယ္နားၾကည့္ၾကည့္ လမ္းနာမည္ေတြကလည္း Einbahnstraße ေတြခ်ည္းပဲ။

ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အားလံုး ဟန္မေဆာင္နိဳင္ေတာ့ပဲ ရယ္မိၾကပါေတာ့တယ္။ သူမလည္း လိုက္ရယ္တာေပါ့။ဘာရယ္ေတာ့ သိေသးပံု မေပၚပါဘူး။
ေနာက္မွ ဆရာက "Einbahnstraße" ဆိုတာ "တစ္လမ္းေမာင္း"ကို ေျပာတာလို႕ ေျပာလိုက္မွ သူမ ခမ်ာ ရွက္လည္း ရွက္၊ ရယ္လည္း ရယ္ခ်င္နဲ႕ မနားတမ္း ရယ္ေနမိတာ အေတာ္ၾကာပါတယ္။

ေနာက္ရက္ေတြ Lab မွာ အတူတူ စမ္းသပ္မွုေတြလုပ္တိုင္း သူမကို Einbahnstraße လို႕ ေျပာလိုက္တိုင္းေျပာရင္း ရယ္မိၾကပါေတာ့တယ္။ သူမလည္း ၃ လျပည့္လို႕ သူ႕တိုင္းျပည္ကို ျပန္သြားတဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ္တို႕အဖြဲ႕က Einbahnstraße ဆိုတာေလးကို ေဖာင္ၾကြေလးတစ္ခု ရိုက္ျပီး အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ ေပးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
တခါတခါ နိဳင္ငံျခားသားေတြ ျမန္မာစကားကို လိုက္မွတ္ရင္း ေခါင္းရွုပ္တဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရယ္ရသလိုသူတို႕လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႕ နားလည္မွု လြဲတဲ့အခါ ေတာ္ေတာ္ရယ္စရာ ေကာင္းေနမယ္ဆိုတာ ေတြးမိပါေတာ့တယ္။
•Tuesday, December 08, 2009
ဆယ္တန္းေအာင္ျပီးေနာက္ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ တကၠၠသိုလ္မ်ားစြာ တက္ခြင့္ ရခဲ့သည္ဟု ေျပာရမည္ ထင္သည္။။ ပထမဆံုးတကၠသိုလ္ကေတာ့ မံုရြာ နည္းပညာတကၠသိုလ္ ျဖစ္သည္။ ပထမႏွစ္ျပီးဆံုးျပီးေနာက္ ဆက္မတက္ျဖစ္ေတာ့ပါ။ သြားဖက္ဆိုင္ရာ ေဆးတကၠသိုလ္မွ သစ္ေတာတကၠသိုလ္ သို႕ ေျပာင္းလိုက္သည္။ ထိုတကၠသိုလ္သို႕ တက္ေရာက္ခြင့္ ရခဲ့ေသာ္လည္း ေက်ာင္း အပ္ျပီး ၂ ပတ္မွ်သာ ေက်ာင္းတက္ခဲ့ျပီးေနာက္ ေက်ာင္းေျပာင္းခဲ့ရသည္။

ထို႕ေနာက္ ျပင္ဦးလြင္ စက္မွုလက္မွု သိပၸံေက်ာင္းသို႕ တစ္ႏွစ္မွ် သင္ယူခဲ့ျပီးေနာက္ အမိတကၠသိုလ္ မႏၱေလးနည္းပညာတကၠသိုလ္သို႕ ေျပာင္းေရႊ႕သင္ယူခြင့္ ရခဲ့သည္။ ၅ ႏွစ္မွ် သင္ယူျပီးေနာက္ ရန္ကုန္နည္းပညာတကၠသိုလ္တြင္ တစ္ႏွစ္ က်မ္းျပဳရင္း ေရာက္ခဲ့သည္။ ထို႕ေနာက္ နိဳင္ငံျခား ဘာသာတကၠသိုလ္ကို မႏၱေလးႏွင့္ ရန္ကုန္တြင္ ေခတၱမွ် သင္ယူခြင့္ ရျပန္သည္။ ယခုေတာ့ ဂ်ာမနီနိဳင္ငံ ကိုက္ဇာေလာက္တန္ တကၠသိုလ္တြင္ ပညာသင္ခြင့္ ရခဲ့သည္။ သူ တကယ္ စိတ္ဝင္စားတာကေတာ့
အဆိုေတာ္ဟု ေျပာသံၾကားဖူးသည္။

ကိုင္ဇာေလာက္တန္ တကၠသိုလ္သည္ ဂ်ာမနီနိဳင္ငံ၏ အေနာက္ေတာင္ဘက္ ကိုင္ဇာေလာက္တန္ျမိဳ႕တြင္ တည္ရွိေသာ နည္းပညာတကၠသိုလ္ တစ္ခု ျဖစ္သည္။ ၁၉၇၀ ဇူလို္င္လ ၁၃ ရက္ေန႕တြင္ စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။ ဤတကၠသိုလ္တြင္ အဓိေမဂ်ာၾကီး ဆယ္ခု ရွိသည္။

၁။ ဗိသုကာ၊ ျမိဳ႕ျပ အင္ဂ်င္နီယာႏွင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ ေလ့လာထိန္းသိမ္းေရးပညာဌာန
၂။ ဇီဝနည္းပညာ သုေတသနဌာန
၃။ ဓာတုေဗဒ ဌာန
၄။ လွ်ပ္စစ္ႏွင့္ သတင္းနည္းပညာဌာန
၅။ သုတနည္းပညာဌာန
၆။ စက္မွုအင္ဂ်င္နီယာဌာန
၇။ အင္ဂ်င္နီယာ သခ်ၤာဌာန
၈။ ရူပေဗဒ ဌာန
၉။ လူမွုဆက္ဆံေရးနည္းပညာဌာန
၁၀။ စီးပြားေရးပညာဌာန

ယခင္ကေတာ့ ထရီးရား (Trier) တကၠသို္လ္ႏွစ္ေက်ာင္းေပါင္းျပီး တည္ရွိခဲ့သည္။ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္မွ စ၍ သီးျခားရပ္တည္လာချဲ့ခင္း ျဖစ္သည္။
•Friday, December 04, 2009
၂၀၁၅ တြင္ ကေလးတုိင္း မူလတန္းပညာ အခမဲ့သင္ယူခြင့္ရ႐ွိမည္ ဟူသည့္ ျမန္မာသတင္းတစ္ပုဒ္ကို ဖတ္ၿပီးေနာက္ ဝမ္းသာမိသည္။ ဂ်ာမနီနိဳင္ငံ၏ ပညာေရး စနစ္ကို သိခ်င္တာနဲ႕ Lab ခန္းမွာ အတူတူလုပ္ေနတဲ့ ဂ်ာမန္သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ကို ေမးျဖစ္သည္။ သူက ၈ တန္းေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ပါ။ အသက္က ၁၆ ႏွစ္သာ ရွိေသးသည္။ မိဘႏွင့္ အတူမေနေတာ့ဘဲ သူ႕ ေကာင္မေလးႏွင့္ အတူေနသတဲ့ေလ။ သူ Grade 8 (ျမန္မာလို ၈ တန္း) ၿပီးေတာ့ ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ ဝင္လုပ္သတဲ့။ ကုမၸဏီရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္အရ သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ့္တို႕ ေျမစြမ္းအားစမ္းသပ္ခန္းမွာ ဓာတ္ခြဲခန္း အကူအျဖစ္ လုပ္ရင္း တစ္ဖက္က ေက်ာင္းတက္ေနျခင္းျဖစ္သည္။

သူေျပာျပသည့္ ဂ်ာမနီ ပညာေရး အေၾကာင္းကို စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းတာမို႕ အားလံုးကို မွ်ေဝခ်င္တာနဲ႕ ဗဟုသုတအျဖစ္ ေရးျဖစ္ပါသည္။ သူတို႕နိဳင္ငံတြင္ အစိုးရအေျခခံေက်ာင္းမွန္သမွ် (State schools are free of charge.) ဘာမွ် ေပးစရာမလိုသည္မွာ ၾကာၿပီ ျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းဝင္ေၾကး ေပးရန္မလိုသည့္အျပင္ စာေရးကိရိယာ စာအုပ္က အစ အခမဲ့ ျဖစ္သည္ဟု ေျပာပါသည္။

က်ဳရွင္ယူစရာ လိုေသးလားလို႕ ေမးမိေသာအခါ အံ့ၾသစြာ ျပန္ေျဖသည္။ က်ဳရွင္ေတြက ေက်ာင္းေတြေလာက္မွ မေကာင္းတာတဲ့ေလ။ သူတို႕ဆီမွာ အေျခခံပညာတန္း၌ က်ဳရွင္မရွိပါ။

ဂ်ာမနီနိဳင္ငံ၏ ပညာေရးစနစ္ျပ ကားခ်ပ္ေလးအေၾကာင္းကို ပထမဦးစြာ ရွင္းျပသည္။

ဤကားခ်ပ္ေလး၌ ေအာက္ဆံုးတြင္ ရွိေသာ GrundSchule အဆင့္တြင္ အသက္ ၆ ႏွစ္မွ ၉ ႏွစ္ (သို႕မဟုတ္) ၁၁ အတြင္း မူလတန္း မျဖစ္မေနတက္ရပါသည္။ ေတာ္လြန္း၊ ညံ့လြန္းေသာ ေက်ာင္းသား/ သူ မ်ားကေတာ့ Special School ကို တက္ရပါသည္။

မူလတန္းေအာင္ၿပီးေသာအခါ ကေလးငယ္၏ အရည္အခ်င္းကို ၾကည့္ၿပီး သူႏွင့္ သင့္ေတာ္သည့္ ေက်ာင္းကို မိဘႏွင့္ ဆရာက ပူးေပါင္းၿပီး ေရြးခ်ယ္ေပးရသည္။ဤ အဆင့္တြင္ ကေလးငယ္အတြက္ ေရြးခ်ယ္စရာ (၄) ခု ရွိလာသည္။

၁။ Gymnasium ဟု ေခၚသည့္ တကၠသိုလ္ ပညာေရးထိ ဦးစားေပးသင္သည့္ အဆင့့္ျမင့္ေက်ာင္း၊
၂၊ Realschule ဟု ေခၚသည့္ စီးပြားေရး ႏွင့္ နည္းပညာကို ဦးစားေပးသင္သည့္ အလယ္အလတ္ေက်ာင္း။
၃။ Hauptschule ဟု ေခၚသည့္ အလုပ္သင္ပညာေရး ေက်ာင္း( အနိမ့္ဆံုးအဆင့္ ေက်ာင္း)။
၄။ Gesamtschule ဟု ေခၚသည့္ အထက္ပါ ေက်ာင္း ၃ မ်ိဳးလံုးကို ေပါင္းၿပီး သင္တဲ့ ေက်ာင္း။

မိဘတိုင္းကေတာ့ ကိုယ့္သားသမီးကို အဆင့္ျမင့္ေက်ာင္းမွာပဲ ထားခ်င္ၾကတာ သဘာဝပဲ ျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ဤနိဳင္ငံတြင္ေတာ့ သားသမီးက ညံ့ေနလွ်င္ သင့္ေတာ္သည့္ ေက်ာင္းကိုသာ တက္ခိုင္းသည္။ အဆင့္ျမင့္ ေက်ာင္းမွာ ထားၿပီး က်လွ်င္လည္း အလယ္အလတ္ေက်ာင္းသို႕ ျပန္ေျပာင္းရသည္။

ပံုတြင္ ျပထားသည့္ အတုိင္း အစိမ္း၊ အနီ၊ အဝါ ေက်ာင္း (၃) ေက်ာင္းလံုးသည္ တစ္ေက်ာင္းတြင္ က်ပါက အျခားတစ္ေက်ာင္းသို႕ ေျပာင္းတက္ရသည္။ တကၠသိုလ္ ပညာေရးထိ စိတ္မဝင္စားပါကလည္း Hauptschule ဟု ေခၚသည့္ အလုပ္သင္ပညာေရး ေက်ာင္းတြင္ Hauptschuleabschluss စာေမးပြဲ ေအာင္လက္မွတ္ယူၿပီး ေက်ာင္းၿပီးလို႕ ရသည္။ ထိုလက္မွတ္သည္ အျပင္ကုမၸဏီမ်ား၌ ဝင္ေရာက္လုပ္ကိုင္နိဳင္ၿပီ ျဖစ္သည္။ သူတို႕ အေခၚ Grade 9 ( ကၽြန္ေတာ္တို႕ အေခၚ အလယ္တန္းေအာင္) လွ်င္ အလုပ္တစ္ဖက္ျဖင့္ ေက်ာင္းဆက္တက္ခ်င္စိတ္ရွိေသးလွ်င္လည္း အလုပ္လုပ္ရင္း ေက်ာင္းတက္နိဳင္သည္။ ေအာက္တြင္ ႏွစ္အလုိက္ ျပသထားသည့္စာရင္းကို ဖတ္ရွဳနိဳင္ပါသည္။

Percentage of jobholders holding Hauptschulabschluss, Realschulabschluss or Abitur in Germany [1]:

1970 1982 1991 2000
Hauptschulabschluss 87,7 % 79,3 % 66,5 % 54,9 %
Realschulabschluss 10,9 % 17,7 % 27 % 34,1 %
Abitur 1,4 % 3 % 6,5 % 11 %


Abitur ဟု ေခၚသည့္ အေျခခံပညာအထက္တန္းေက်ာင္းၿပီးသြားပါမွ တကၠသိုလ္တက္ခြင့္ရွိသည္။ တကၠသိုလ္မွာ ဘြဲ႕တစ္ခုခုရခ်င္လွ်င္ ေဖာ္ျပထားေသာ ေက်ာင္း ၄ ေက်ာင္းမွ ဘယ္ေက်ာင္းမွာမဆို ႀကိဳးစားၿပီး ေက်ာင္းေျပာင္းယူရသည္။ သတ္မွတ္ထားသည့္ Grade 12 စာေမးပြဲ ေအာင္ျမင္ပါမွ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားအျဖစ္ ဂုဏ္ယူနိဳင္ၾကသည္။ တကၠသိုလ္မွ ဘြဲ႕တစ္ခုခု ရၿပီးပါက အလုပ္လုပ္မည္ ဆိုရင္ ပိုေကာင္းေသာ အလုပ္ကို ရရွိနိဳင္ေသာေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားေတြမွာ အလယ္တန္းက စၿပီး မနားတမ္းႀကိဳးစားၾကရသည္။အတန္းတစ္တန္းတန္းတြင္ က်သြားပါက ေက်ာင္းေျပာင္းမလား၊ တစ္ႀကိမ္ျပန္ႀကိဳးစားမလား တစ္ခါေတာ့ ေရြးခ်ယ္ ခြင့္ရွိသည္။ သူတို႕ဆီမွာ ကိုယ္ႏွင့္ သင့္ေတာ္မည္ ေက်ာင္းမ်ားကို ေရြးခ်ယ္ခြင့္ ရေနျခင္းကို သေဘာက်သည္။

တခါတခါ ဘြဲ႕ရၿပီးတာေတာင္ အလုပ္က မဲမဲရရ မရွိျဖစ္ေနေသာ ေက်ာင္းသားအခ်ိဳ႕ကို ေတြ႕ဖူးသည္။ ဘြဲ႕ရေတြေလာက္ စာမတတ္ဘဲ ကားဝါးေရွာ့တစ္ခုမွာ ၄၊ ၅ ႏွစ္ေလာက္ ကၽြန္ခံၿပီး သင္ထားတဲ့သူကမွ အလုပ္အကိုင္မယ္မယ္ရရ ရွိေနတာမ်ိဳး၊ ကိုယ့္ေရွ႕မွာ ငါ့မွာ အလုပ္နဲ႕ကြလို႕ လာေျပာတာမ်ိဳး ၾကားရသည့္အခါ ခံစားရ ခက္လွသည္။ ကိုယ္ ညံ့တာလည္း ျဖစ္နိဳင္သည္။ ၿပီးေတာ့... ....

ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္

herostar

ေအာက္ပါ ေဆာင္းပါးတစ္ခုကိုလည္း ေကာင္းတာနဲ႕ မွ်ေဝလိုက္ပါသည္။


ေငြေႀကးနဲ့ပညာေရး

ပညာေရးနဲ့ ေငြေႀကး



ကြ်န္ေတာ္ သတင္းစာေတြ၊ ဂ်ာနယ္ေတြမွာ မျပီးဆံုးႏုိင္တဲ့ စစ္ပြဲအေႀကာင္းေတြ၊အေသခံ ဗံုးခြဲမူသတင္းေတြ၊ AIDS ေရာဂါဟာ အခုခ်ိန္ထိ ထိန္းခ်ဳပ္လို့ မရေသးဘဲ ႏိုင္ငံအမ်ားအျပာမွာ ကူးစက္ပ်ံႏွံေနတာ ေတြကို ဖတ္ရူမိရင္း လူေတြဟာ ဒီျပသာနာ ေတြကို အမွန္တကယ္ပဲ မေျဖရွင္းႏုိင္ေတာ့ဘူးလားလုိ့ ေတြးမိပါတယ္၊တကယ္ေတာ့ ႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြ ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ လူပ္ရွားေနသူေတြနဲ့ ပရဟိတ အလုပ္ေတြကို အားႀကိဳးမာန္တက္ ေဆာင္ရြက္ေနသူေတြ အမ်ားအျပားရွိေနပါလ်က္နဲ့ ဘာေႀကာင့္ဒီျပသာနာေတြဟာ ေလွ်ာ့ နည္းမသြားတဲ့အျပင္ တိုးပြားေနတာလဲလုိ့ေတြးႀကည့္မိပါတယ္။လူေတြဟာ အသိပညာ မျပည့္၀ႀကေသးလုိ့ ဒီျပသာနာေတြရွိႀကာတာလားလို့ ေတြးမိပါတယ္။တကယ္ေတာ့ လူတန္းစားအလႊာတစ္ခုေလာက္ပဲ ပညာတတ္ေနလုိ့ မရပါဘူး။ လူတန္းစားအလႊာအသီးသီးက လူေတြ ပညာျပည့္၀ႀကပါမွ ကမၻာႀကီး အဆင္ေျပပါလိမ့္မယ္။သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းဖို့အတြက္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ H1N1 တုပ္ေကြးေရာဂါ ကို ကာကြယ္ဖုိ့ပဲျဖစ္ျဖစ္ အေျခခံလူတန္းစားေတြက အစ အသိပညာျပည့္၀ႀကပါမွ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ျပဳလုပ္ႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ဒီေနရာမွာ ႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္ အမ်ားစု မွားယြင္းျပီး ထင္ျမင္ေနတဲ့ အခ်က္တစ္ခုကေတာ့ ပညာေရးစနစ္ ထဲကို ေငြအေျမာက္အျမားပံုေအာျပီး ထည့္လုိက္ရုံနဲ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ ပညာေရး အဆင့္အတန္းျမင့္တက္လာလိမ့္မယ္လုိ့ ထင္ျမင္ယူဆေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အေမရိကန္ ပညာေရး၀န္းႀကီး အာနီဒန္ကန္က “ကြ်န္ေတာ္တုိ့ အင္းအားေကာင္းတဲ့ စီးပြားေရးကို ျပန္လည္တည္ေဆာက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ပညာတတ္လုပ္သမားထုတစ္ရပ္ ရွိဖုိ့ပဲလုိအပ္ပါတယ္” လုိ့၀ါရွင္တန္အစိုးရကို ရွင္းျပခဲ့ပါတယ္။ဒါေႀကာင့္လဲ စီးပြားေရးႏိူးဆြစီမံကိန္းထဲမွာ ေက်ာင္းေတြနဲ့ တကၠသိုလ္ေတြကို ေဒၚလာ ဘီလီယံ ၁၀၀ ထည့္သြင္းးေရးမွာ ေငြအမ်ားအျပား သံုးစြဲေနသူေနတာ အေမရိကန္တင္မဟုတ္ပါဘူး။ ျဗိတိန္၊ ဂ်ာမနီ ၊ ကေနဒါ ၊တရုတ္ ၊ ယူေအအီးနဲ အျခားႏုိင္ငံအမ်ားအျပားဟာ ဒီလမ္းေႀကာင္းအတိုင္းျပဳုလုပ္ေနပါတယ္။ ဒီေငြေတြ အကုန္လံုး အမွန္တကယ္လုိအပ္တဲ့ေနရာ၊ တစ္နည္းေျပာရရင္ လူ့အဖြဲ့အစည္း ကိုအေကာင္းဆံဳး ရလဒ္ေတြ ျပန္ေပးႏုိင္မယ့္ ေနရာေတြမွာ အသံုးခ်ရဲ့လားဆိုတာ ေလ့လာႀကည့္ဖုိ့ လုိအပ္ပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ဂ်ာမနီ မွာဆိုရင္ ပညာေရး အသံုးစရိတ္ အတြက္ အစိုးရထုတ္ေပးတဲ့ ေငြထဲက ယူရုိေငြ ကုေဋတစ္ေထာင္ ( ၁၀ ဘီလီယံ) ေလာက္ေက်ာင္း အေဆာင္အအံုတြ အသစ္ ျပန္လည္မြမ္းမံ တဲံေနရာမွာ သံုးစြဲေနပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးေပၚ ဗိသုကာ ဒီဇုိင္း အဆန္းမ်ားနဲ့ ေက်ာင္းသစ္ေတြ တည္ေဆာက္တဲ့ ပညာေရး စီမံကိန္း မွာ ေဆာက္လုပ္ေရးကုမၸဏီ ေတြ အတြက္ေတာ့ ရတနာပံု ဆိုက္သလုိ ပြေပါက္တုိးေစပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြနဲ့ ဆရာေတြလည္း စာသင္ခန္း အသစ္ေတြမွာ စာသင္ရေတာ့သေဘာက်ႀကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဂ်ာမနီ ေက်ာင္းသား ေတြရဲ့ပညာ အရည္အခ်င္း က ထူးထူး ျခားျခား တုိးတက္လာျခင္း မရွိလွပါ။ ျဗိတိန္ႏုိင္ငံမွာလည္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဂၚဒန္ ဘေရာင္းက ေက်ာင္းေတြမွာ ကြန္ပ်ဴတာနဲ့အင္တာနက္ဆက္သြယ္မူေတြ တိုးျပီးထားရွိဖုို့ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပညာရွင္အမ်ားစုကေတာ့ သိပ္ျပီး ထိေရာက္မွာ မဟုတ္ဘူးလုိ့ ခန့္မွန္းေနႀကပါတယ္။

ထိေရာက္ေအာင္ ဘယ္လုိ သံုးစြဲမလဲ

ကမၻာ့ဘဏ္က ျပဳလုပ္တဲ့ ေလ့လာမူတစ္ရပ္မွာ ႏုိင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ားရဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ကမၻာ့အဆင့္မီ တကၠသိုလ္အသစ္ေတြေဆာက္လုပ္ဖုိ့ ေငြေတြပံုေအာသံုးေနတယ္လုိ့ သိရပါတယ္။ ဒီေလ့လာမူရဲ့ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္တဲ့ ဂ်ေမးဆမ္မီက ပညာေရးအတြက္ ေငြသံုးစြဲရာမွာ ပိုျပီးထိေရာက္ေအာင္ ျပဳလုပ္ႀကဖုိ့ သတိေပးလုိက္ပါတယ္။ အစိုးရေတြမွားျပီး လုပ္မိတဲ့ကစၥတစ္ခုကေတာ့ ေကာင္းမြန္ျပည့္စံုျပီးသား ေနရာေတြမွာ ေငြအမ်ားႀကီး သံုးစြဲေနတာပါပဲ။

ဥပမာ - ေဆာ္ဒီ အာေရးဗီးယားဆုိရင္ဆုိရင္ စာသင္ေက်ာင္းတစ္ခုတည္းအတြက္ ေဒၚလာ ၁၃ ဘီလီယံခန့္ သံုးစြဲေနပါတယ္။ ဒီသံုးစြဲမူေတြက သင့္ေတာ္ေကာင္းမြန္တယ္လုိ့ ထင္စရာရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ IFO အင္စတီက်ဴ့နဲ့ စတန္းဖို့ဒ္ တကၠသိုလ္တုိ့က ျပဳလုပ္တဲ့ ေလ့လာမူေတြအရ ေငြသံုးစြဲသေလာက္ ထိေရာက္မူမရွိလွဘူးလုိ့ သိရပါတယ္။ လြန္ခဲ့ေသာ ဆယ္စုႏွစ္ေတြမွာ အေမရိကန္၊ ျပင္သစ္ႏွင့္ ဂ်ာမနီတုိ့ဟာ ပညာေရးအတြက္ ေငြအေျမာက္အျမားသံုးခဲ့ေသာ္လည္း ပညာေရးစနစ္ကို အဓိက ထား ေျပာင္းလဲခဲ့တဲ့ ဆြီဒင္ႏွင့္ ဖင္လန္ႏိုင္ငံတုိ့လုိ့္ ပညာအရည္အေသြး တုိးတက္လာမူကို မေတြ့မျမင္ရပါ။



တကယ္လုိအပ္တဲ့ေနရာ



အေမရိကန္အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ား အဓိကထား အာရုံစို္က္ႀကတာက အဆင့္ျမင့္ ပညာေရး အီလုိက္တကၠသိုလ္ပညားေရး ျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံရဲ့ အီလုိက္တကၠသိုလ္ေတြ ကမၻာ့ အဆင့္သတ္မွတ္ခ်က္မွာ ထိပ္ပိုင္းေရာက္ေနဖို့ကိုပဲအေလးထားေနႀကတယ္လုိ့ ပညာရွင္တစ္ဦးက ေ၀ဖန္ပါတယ္။တကယ္တမ္းလုိအပ္ေနတဲ့ ေနရာကေတာ့ အေျခခံပညာေရးျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္မူလတန္းႏွင့္ မူႀကိဳ အဆင့္ေတြမွာ ကေလးေတြကို ပုိျပီးဂရုစိုက္သင့္္ပါတယ္။ ဆင္းရဲ့မြဲေတမူေႀကာင့္ ေက်ာင္းမတက္ႏုိင္တဲ့ ကေလးမ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းေစာေစာ ထြက္ရမယ့္ ကေလးေတြကို ပညာသင္ႀကားစရိတ္ ေထာက္ပံျခင္းဟာ ေငြကုန္ေႀကးက်မမ်ားဘဲ ထိေရာက္တဲ့ နည္းလမ္းတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။

“စီးပြာေရးအဆင္မေျပတဲ့ မိသားစုေတြက ကေလးမ်ားအတြက္ မူႀကိဳပညာေရး ေဖာ္ေဆာင္ေပးျခငးဟာ လူ့ အဖြဲ့အစည္းအတြက္ ၊ ႏုိင္ငံစီးပြားေရးအတြက္ ေကာင္းက်ိဳးမ်ားစြာျဖစ္တြန္းတဲ့အျပင္…..ရာဇ၀တ္မူႏွင့္ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ ကိုယ္၀န္ေဆာင္မူျဖစ္စဥ္ကိုပါေလွ်ာ့က်ေစပါတယ္” လို့ႏုိဘယ္ဆုရ စီးပြားေရးပညာရွင္ ဂ်မ္းဟက္မန္က ေျပာဆိုပါတယ္။ လက္ရွိခ်ိန္မ်ာမူႀကိဳပညာေရးကို အဓိက ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ႏို္င္ငံကေတာ့ ခ်ီလီ ႏုိင္ငံပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကေလးသူငယ္ေတြကို ေဆးကုသ ေပးရေလ့ရွိတဲ့ဆရာ၀န္မေလး မီရွဲဘတ္ခ်လက္ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွာ ခ်ီလီသမၼတျဖစ္လာတဲ့အခါ ႏုိင္ငံအႏွံ မူႀကိဳေက်ာင္း အေျမာက္အျမားေဆာက္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ ႏုိင္ငံရဲ့အနာဂတ္အတြက္ အေရးပါတဲ့ ရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံမူျဖစ္ပါတယ္လုို့ ပညာေရးသုေတသီ ေအာတစ္က ခ်ီးက်ဴးေျပာဆုိပါတယ္။



ဆရာေတြရဲ့ အေရးပါမူ



ေနာက္ထပ္ျပဳလုပ္ရမယ့္ အေရးႀကီးကစၥတစ္ခုမွာ ဆရာ၊ ဆရာမေတြရဲ့ အရည္အခ်င္းစမ္းသပ္စစ္ေဆးဖို့ ျဖစ္ပါတယ္။ စာသင္ခန္းအရြယ္အစား၊ သင္ရိုးညြန္းတမ္း ၊ ေက်ာင္းရဲ့ ဘ႑ာေရးေငြ စတာ ေတြအားလံုးက က်ာင္းတစ္ခုေအာင္ျမင္ဖုိ့သိပ္အေရးမပါလွပါ။ အေရးႀကီးဆံုးက ေက်ာင္းမွာ ဆရာ၊ ဆရာမေကာင္းေတြ ရွိဖုိ့ျဖစ္ပါတယ္။ ဖင္လန္ ႏွင့္ ေတာင္ကိုရီးယားတုိ့မွာ ကမၻာ့အေတာ္ဆံုးေက်ာင္းသားမ်ားက ဒီႏုိင္ငံေတြက ဆရာ၊ ဆရာမအေပၚ အဓိက အားရံုစိုက္လုိ့ ျဖစ္ပါတယ္။ ဖင္လန္မွာဆုိရင္ ေက်ာင္းဆရာအလုပ္ဆုိ ဂုဏ္ယူစရာ အေကာင္းဆံုးအလုပ္တစ္ခုအျဖစ္သတ္မွတ္ႀကပါတယ္။အဲဒီႏုိင္ငံေတြမွာ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားကို အရည္းအေသြး ျပည့္မီမူ ရွိမရွိ စစ္ေဆးႀကည့္တယ္။ ျပီးေတာ့ လုိအပ္တ့ဲ ေလ့က်င့္သင္ႀကားမူမ်ား ျပဳလုပ္ေပးတယ္။ ဒါဆိုရင္ အျခားႏုိင္ငံေတြက ဘာလုိ့ သူတုိ့ရဲ့နည္းလမး္ေတြကို အတုခုိးျပီး သူတို့ရဲ့ ပညာေရးစနစ္မွာ အသံုးမခ်ႀကတာလဲ။ ဒီေမးခြန္ရဲ့ အေျဖကေတာ့ ႏုိင္ငံေရး ျဖစ္ပါတယ္။ အစိုးရေတြက သူတုိ့ရဲ့ပညာေရးအစီအစဥ္ေတြ ခ်မွတ္တဲ့အခါ မွာ ေရရွည္မွာ ေကာင္းက်ိးရွိေစမယ့္ စီမံကိန္းထက္ လတ္တေလာ ေပၚျပဴာလာ ျဖစ္ေနတဲ့၊ ဒါမွမဟုတ္ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ျပႏုိင္တ့ဲ ေက်ာင္းအေဆာင္အအံုေတြ ေဆာက္တာ၊ ဆရာ၊ ဆရာမ အသစ္ေတြ ခန့္ထားတာ စတဲ့ ျပည္သူလူထုကို လက္ေတြ ျပႏုိင္တဲ့ ေနရာေတြမ်ာ ပိုျပီး ေငြေႀကးေထာက္ပံံ့ခ်င္စိတ္ ရွိႀကပါတယ္။

ေက်ာင္းေကာင္းဆိုတာဘာလဲ

ျဗိတိန္၊ ေနာ္ေ၀ နဲ့အေမရိကန္ ျပည္နယ္ အေတာ္ မ်ားမ်ားမွာ ေက်ာင္းရဲ့ အရည္းအခ်င္း ကို စမ္းသပ္စစ္ေဆးဖုိ့ ျပဳလုပ္ႀကပါတယ္။ သူတုိ့ စမ္းသပ္စစ္ေဆးတဲ့နည္းကေတာ့ ေက်ာင္းတစ္ခုဟာ ေက်ာင္းသားတစ္ဦးးကို ဘယ္ေလာက္အရည္အေသြး၊ ပညာ ေတြ ထပ္ျဖည့္ေပးႏုိင္မလဲဆိုတဲ့အခ်က္န့ဲ တုိင္တားႀကပါတယ္။ အရင္တုန္းက ယူဆခဲ့သလုိ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းက ေတာ္တဲ့၊ အရည္အခ်င္ရွိတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ ေမြးထုတ္ေပးႏုိင္ရုံနဲ့ ေက်ာင္းေကာင္းလုိ့ မယူဆေတာ့ပါဘူး။ နာမည္ႀကီးတကၠသိုလ္ေတြ ထိပ္ပိုင္းက ေက်ာင္းႀကီးေတြက ေက်ာင္းသားလက္ခံတဲ့ေနရာမွာ အေတာ္ ဆံုးဆိုတဲ့ ေက်ာင္းသားကို ေရြးခ်ယ္လက္ခံေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီေတာ့ နာမည္ႀကီးတကၠသိုလ္ေတြက ထြက္တဲ့ေက်ာင္းသားေတြက ေတာ္ႀကတာ၊ ေအာင္ျမင္ႀကတာဟာ ေက်ာင္းသားေတြကကိုနဂိုထဲ ေတာ္ႀကလုိ့၊ ႀကိဳးစားႀကလု့ိ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေက်ာင္းေကာင္းဆုိတာ နဂိုက အရည္းအခ်င္းမရွိတဲ့သူကို အရည္အခ်င္းရွိလာေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးႏုိင္တဲ့ ေက်ာင္းမ်ိဳးကို ေခၚတာပါ။ ဒါေႀကာင့္ ေက်ာင္းေတြကို စမ္းသပ္တဲ့နည္းလမ္းသစ္ကေတာ့ ေက်ာငး္သားတစ္ဦးေက်ာင္းသို့မေရာက္ခင္ ရွိတဲ့ အရည္အခ်င္းနဲ့ ေက်ာင္းျပီးသြားတဲံအခါ ရွိတဲ့ အရည္အခ်င္းကို ႏူိင္းယွဥ္ႀကည့္ဖုိ့ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီနည္းလမ္းသစ္နဲ့ စမ္းႀကည့္တဲ့အခါ အံႀသစရာေကာင္းတဲ့ ရလာဒ္ေတြ ထြက္ေပၚလာပါတယ္။ ဖေလာ္ရီဒါ ျပည္နယ္က ယခင္ အေကာင္းဆံုးေက်ာင္းေတြလုိ့ သတ္မွတ္ခဲ့တ့ဲ ေက်ာင္းေတြက ေက်ာင္းသားေတြ အရည္အခ်င္းတက္ေအာင္ မလုပ္ႏုိင္၊ သာမန္ေက်ာင္းကေလးေတြကေတာ့ ညံ့ဖ်င္းတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကို အလယ္အလတ္ အဆင့္ေလာက္ေရာက္ေအာင္ သင္ႀကားေပး ႏုိင္တာကိုေတြ့ရပါတယ္။ ဒါဆုိသာမန္ေက်ာင္းေလးေတြက ပိုျပီး ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြကို အရည္အခ်င္း ထပ္ျဖည့္ ေပးႏုိင္တာကို ႀကည့္ရင္ ဒီေက်ာင္းေတြကို ပိုျပီး ေကာင္းတဲ့ ေက်ာင္းလု့ိ သတ္မွတ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေန့ခတ္ဟာ ပညာခတ္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ အစိုးရေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား နာလည္း သေဘာေပါက္လာႀကပါျပီ။ ပညာေရးအတြက္ ေငြေႀကး ရင္ႏွီးျမွပ္ႏွံမူ အမ်ားအျပား လုပ္ေဆာင္ေနႀကတာ ကမၻာ့ေနရာအႏွံမွာ ေတြ့ေနရပါတယ္။ အစဥ္အလာအားျဖင့္ပညာေရးကို သိပ္အေလးမထာတဲ့ အေရွ့အလယ္ပိုင္း ႏုိင္ငံေတြေတာင္ ေရနံမွ ရတဲ့ ေငြအေျမာက္အျမား ကိုပညာေရးထဲကိုထည့္သြင္းျမွပ္ႏွံေနႀကပါတယ္။ အဘူဒါဘီေစာ္ဘြား ရွိတ္ေဇယတ္ ဦးေဆာင္တဲ့ အာရပ္ပညာတတ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား ဟာ အေရွ့ အလယ္ပိုင္းရဲ့ အနာဂတ္ အတြက္ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မူေတြ ျပဳလုပ္ေနႀကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တကယ္ထိေရာက္မူရွိဖုိ့ဆုိတာက ေငြေႀကးတစ္ခုတည္းနဲ့ တက္ႏုိင္တဲ့ကိစၥ မဟုတ္ပါဘူး။ ေက်ာင္းေကာင္းေတြ ဆရာေကာင္းေတြ အမ်ားႀကီးရွိိပါမွ ပညာေရးဟာ တုိးတက္မူရွိမွာပါ။ ဒီလိုျဖစ္ဖို့ကလည္း ေက်ာင္းေတြ၊ ဆရာ၊ ဆရာေတြကို အရည္အေသြး စမ္းသပ္စစ္ေဆးမူေတြ ျပဳလုပ္ရပါမယ္။ စမ္းသပ္စစ္ေဆးမူေတြ။ သုေတသန ျပဳလုုပ္ခ်က္ေတြ မရွိဘဲ မွန္ကန္ျပီး ထိေရာက္တဲ့ ပညာေရးေပၚလစီကုိ ခ်မွတ္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး၊ တိုင္းျပည္အမ်ားအျပား မွာ ပညာအရည္းအခ်င္း မျပည့္၀မူေႀကာင့္ စီးပြားေရးအရ ထိခုက္နစ္နာမူက ဘ႑ာေရး အက်ပ္အတည္းေႀကာင့္ နစ္နာရတာထက္ေတာင္ ပိုျပီးမ်ားေသးတယ္လုိ့ OECD အဖြဲရ့ဲေလ့လာမူတစ္ခုက ေဖာ္ျပပါတယ္။ ဒါေႀကာင့္ ပညာေရးစနစ္ကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲႏုိင္စြမ္းမရွိတဲ့ ႏုိင္ငံေတြဟာ စီးပြားေရးအရ ႏွစ္စဥ္ နစ္နာေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ႏုိင္ငံသားတုိ့ရဲ့ ပညာေရးကို ျမွင့္တင္ေပးျခင္းဟာစီးီးပြားေရးအတြက္တင္ ေကာင္းတာ မဟုတ္ပါဘူး။လူအဖြဲ့ အစည္းတစ္ခုလုံး ပိုျပီး အဆင္ေျပေခ်ာ့ေမြမူကို ျဖစ္ေစႏုိင္ပါတယ္။



ပညာေရးအတြက္ ေငြလိုအပ္မူ



ကြ်န္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာက ပညာေရး အတြက္ ေငြသံုးစြဲမူဟာ ဘာအက်ိဳးမွ မရွိဘူးလုိ့ဆိုလုိတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေက်ာင္းအေဆာက္အအံုေတြ၊ သင္ေထာက္ကူ ပစၥည္းေတြ မလိုအပ္ဘူးလို့လည္း ေျပာတာမဟုတ္ပါ။ ကမၻာ့ေနရာအမ်ားအျပားမွာ စာသင္ေက်ာင္းေတြ မရွိေသးတဲ့ ရြာေတြ၊ စားပြဲ။ ကုလားထုိင္ေတြမရွိတဲ့ ေက်ာင္းေတြ စသျဖင့္ ပညာကို ေကာင္းစြာ သင္ႀကားခြင့္မရတဲ့ ေနရာေတြ မ်ားစြာ ရွိပါေသးတယ္။ တကယ္ေတာ့ ပညာေရးအတြက္ အသံုးစရိတ္ ေတြဟာ ဖြံျဖိဳးျပီး ႏုိင္ငံေတြ အတြက္ ေတာင္ နည္းေနပါေသးတယ္။ ကမၻာမွာ ပညာေရးအတြက္အသံုးစရိတ္အမ်ားဆံုးျဖစ္တဲ့ အေမရိကန္ေတာင္ စစ္ေရးအသံုးစရိတ္ရဲ့ထက္၀က္ခန့္ကိုသာ ပညာေရးအတြက္သံုးစြဲပါေသးတယ္။ အေမရိကန္ႏုိင္ငံဟာ ဂ်ီဒီပီ ရဲ့ ၂.၉ ရာခုိင္ႏူန္းကို သံုးစြဲေနပါတယ္။

အေရွ့အလယ္ပိုင္းရွိ ႏုိင္ငံမ်ားကေတာ့ပညာေရးကို စီးပြားေရးသေဘာထားျပီးရင္ႏွီးျမွပ္

ႏွံမူမ်ား အႀကီးအက်ယ္ျပဳလုပ္ေနႀကပါတယ္။ ထင္ရွားတဲ့ သာဓက အဘူဒါဘီရွိ မတ္(စ)ဒါ (masdar) သိပၸံႏွင့္နည္းပညာ တကၠသိုလ္ ဟာ ကမၻာေပၚမွာ အစားထိုးစြမ္းအင္ႏွင့္ ေရရွည္တည္တံမယ္ ဖြံျဖိဳးမူကို အဓိကထား ေလ့လာတဲ့တစ္ခုတည္းေသာ ဘြဲ့လြန္ သုေတသန တကၠသိုလ္ ျဖစ္ပါတယ္။ တကၠသိုလ္နဲ့ တကၠသိုလ္ ပတ္၀န္းက်င္ ရွိ အိမ္ေတြ အားလံုးမွာ ေနေရာင္ျခည္စြမ္းအင္မွ ရတဲ့ လွ်ပ္စစ္စြမး္အင္ကိုသာ သံုးစြဲျပီ ကာဗြန္ထုတ္လႊတ္မူ မရွိေစရန္ ကားသံုးျပဳခြင့္ေတာင္ ပိတ္ပင္ထားပါတယ္။

မတ္(စ)ဒါ တကၠသိုလ္မွာ အဘူဒါဘီအစိုးရ ရဲ့ေထာက္ပံေငြ အေမရိကန္သန္း ၁၅၀၀ ျဖင့္တည္ေဆာက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတကၠသိုလ္က မက္ဆာခ်ဴးဆက္နည္းပညာအင္စတီက်ဳ့(MIT) ႏွင့္ခ်ိတ္ဆက္ထားပါတယ္။MIT က ပါေမာကၡ

မ်ားႏွင့္အတူတူ ေက်ာင္းသားေတြက သုေတသနျပဳလုပ္ခြင့္ေတြလည္းရရွိထားပါတယ္။ အဘူဒါဘီရဲ့ ေခါင္းေဆာင္ ရွိတ္ေဇယတ္ရဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ အေရွ့အလယ္ပုိင္းရွိ ပညာတတ္လူငယ္ေတြ အေ၀းကိုသြားျပီး ပညာသြားသင္စရာ မလုိဘဲ ကိုယ့္ေဒသမွာ ကုိယ္ အဆင့္ျမင့္ နည္းပညာေတြ သင္ႀကားႏုိင္ဖုိ့ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိ တကၠသိုလ္ႀကီးကို ေငြကုန္ခံျပီး ေဆာက္ျဖင္းအားျဖင့္ အျခားတုိင္ျပည္ေတြက ပညာတတ္လူငယ္ေတြကိုပါ လာေရာက္သင္ႀကားဖုိ့ ဆြဲေဆာင္ႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီအာရပ္ေစာ္ဘြားက ေတာ့ ေရရွည္မွာ ေရနံစီးပြားေရးကို အားကိုးတာထက္ ပညာစီးပြားေရး (knowledge economy) ကိုအားထားတာက ပိုျပီး အက်ိဳးအျမတ္ ရလိမ့္မယ္လုိ့ေမွ်ာ္လင့္ထားပံု ရပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ အေရွ့အလယ္ပုိင္း ႏုိင္ငံေတြ အတြက္ ေငြေႀကးမဟုတ္ဘဲ အျခားအခက္အခဲေတြရွိပါေသးတယ္။ အာရပ္ေခါင္းေဆာင္ေတြက မိမိျပည္သူေတြကို ပညာ လည္းတက္ေစခ်င္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ပညာတတ္လာရင္ ကို္ယ့္ကိုျပန္ျပီး အာခံႀကမွာကိုလည္း စိုးရိမ္ႀကပါတယ္။ အီရန္ႏုိင္ငံရွိ ရွရစ္ဖ္ တကၠသိုလ္ဆုိရင္လည္း ကမၻာေက်ာ္ နည္းပညာတကၠသိုလ္မ်ားျဖစ္တဲဲ့ MIT, Caltech, Standford စတဲ့ တကၠသိုလ္နဲ့ တန္းတူေလးစားခံရတဲ့ ေက်ာင္းျဖစ္ပါတယ္။ ရွရစ္ဖ္ ေက်ာင္းဆင္းဆိုရင္ ကေနဒါတုိ့၊ ႀသစေေတးလ်တုိက အလြယ္တကူ ဗီဇာထုတ္ေပးဖို့ အသင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ရွရစ္ဖ္ တကၠသိုလ္ မွာလည္း အီရန္ရဲ့ အေျမာ္အျမင္ရွိေသာ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္တဲ့ ရွားဘုရင္က တည္ေထာင္ေပးခ့ဲျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း အီရန္ေက်ာင္းသား အမ်ားစုက ေက်ာင္းျပီးတာနဲံ ႏိုင္ငံျခားကို ထြက္သြားေလ့ရွိပါတယ္။

ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္က“ကြ်န္မ ဒီမွာ ဘာမွလုပ္စရာ မရွိဘူးေလ။ ဒီေတာ့ ကြ်န္မ ႀကိဳးစားျပီး သင္ထားတာေတြ အလဟသ မျဖစ္ေအာင္ ႏုိင္ငံျခားပဲသြားရေတာ့မွာေပါ့” ဟု ပ၀ါ အနက္ကို ေခါင္းမွာ ျခံုလွ်က္ ကေနဒါသံရုံးေရွ့မွာ ဗီဇာေလွ်ာက္ဖို့ တန္းစီေနတဲ့ အီ၇န္အမ်ိဳးသမီး ဒါနီဂ်ီ က ေျပာျပပါတယ္။ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုရဲ့ဆႏၵကေတာ့ မိမိတုိ့ တစ္သက္လံုးသင္ႀကားလာခဲ့သမွ်ကို ဘာမွ အသံုးမခ်ပဲ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ န့ဲ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာကို မလုိလားႀကပါဘူး။ အီရန္ရဲ့အျဖစ္အပ်က္ကို သင္ခန္းစာယူျပီး အဘူဒါဘီေစာ္ဘြားဟာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမူေတြ လုပ္ႏုိင္မလား၊ မလုပ္ႏုိင္ဘူးလားဆိုတာေတာ့ ေစာင့္ႀကရပါဦးမယ္။

အဆင့္ျမင့္ ပညာေရး သို့မဟုတ္ အီလုိက္တကၠသိုလ္မ်ား

အေမရိကန္ရ့ဲ အထက္တန္းေက်ာင္းသားေတြဟာ ကေနဒါ၊ ဖင္လန္နဲ့ေတာင္ကိုရီးယားက ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ပ်မ္းမွ်အရည္အခ်င္းကို မီမယ္ဆိုရင္ အေမရိကန္ GDP ဟာ၉ ရာခိုင္ႏူန္းကေန ၁၃ ရာခုိင္ႏူန္းအထိ၊ တစ္နည္း ေျပာရရင္ ၁.၃ ထရီလီယံကေန ၂.၃ ထရီလီယံထိ ျမင့္တက္ႏုိင္ပါတယ္လုိ့ မက္က္ကီရဲ့ထုတ္ျပန္ခ်က္အရ သိရပါတယ္။ ဒါဟာ အေမရိကန္ရဲ့ျပနာပါပဲ။ ကမာၻ့ အေကာင္းဆံုးတကၠသိုလ္အခု ၂၀ မွာအေမရိကန္တကၠသိုလ္ ေတြအမ်ားဆံုး ပါေပမယ့္လုိ့ အေျခခံပညာ အဆင့္မွာ ေတာ့ ေတာင္ကိုရီးယားက ေက်ာင္းသားေတြကို မမီပါဘူး။ကိုရီးယားက ေက်ာင္းသားေတြဟာ ညလံုးေပါက္ စာႀကည့္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အေမရိကန္ လူငယ္ေတြက ေဟာလီး၀ုဒ္ကားေတြႀကည့္လုိက္၊ ဂိမ္းႏိုပ္လုိက္လုုပ္ေနႀကပါတယ္။ယခင္ ပညာေရး၀န္းႀကီး ေဟာင္း ကိုယ္တုိင္က အေမရိကန္ကေလးေတြက စာသင္ဖို့ထက္အေပ်ာ္အပါးဘက္ကို ပိုျပီး စိ္တ္အားထက္သန္ေနတယ္လုိ့ ၀န္ခံေျပာႀကားခဲ့ပါတယ္။

ဒါကလည္း အစိုးရနဲ့ ျပည္သူေတြက အီလုိက္တကၠသိုလ္ကိုပဲ အာရုံစို္က္ေနႀကလုိ့ ျဖစ္ပါတယ္။ အီလုိက္တကၠသိုလ္ဆိုတာ အခြင့္ထူးခံလူတန္းစားမ်ားသာတက္ႏုိင္တဲ့ အင္မတန္ ေက်ာင္းစရိတ္ႀကီးမားတဲ့ တကၠသိုလ္ကို ဆိုလုိတာပါ။

ဥပမာ အားျဖင့္ ဟားဗက္တကၠသိုလ္က ေက်ာင္းသားမ်ားထံမွ ရတဲ့ ၀င္ေႀကးနဲ့ ေက်ာင္းလခ ဟာ အေမရိကန္ေဒၚလာကုေဋ ၃၅၀၀ (၃၅ ဘီလီယံ) ခန့္႕ရွိပါတယ္။ ဒါဟာ ႏုိင္ငံတစ္ခုရဲ့ စုစုေပါင္း GDP ပမာဏ ေလာက္ရွိပါတယ္။ ေယး (yale) တကၠသိုလ္ဆိုရင္လည္း ေက်ာင္းသားထံမွ ရေငြ ေဒၚလာ ကုေဋ ၂၂၅၀ ရွိျပီး ၊ ပရင္စတန္ ဆုိလွ်င္ ကုေဋ၁၄၈၀ ထိရွိပါတယ္။ (ကြာလုိက္တာေနာ္ ငါတို့နဲ့မ်ား) ဒီလို တကၠသိုလ္ကို သာမာန္လူတန္းစားေတြ တက္ေရာက္ဖုိ့ ဘယ္လိုမွ မလြယ္ကူလွပါ။ အခြင့္ထူးခံ လူ့မလိုင္အီလုိက္ေတြပဲ တက္ေရာက္ႏုိင္ႀကပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဒီတကၠသိုလ္ကို တက္ႏုိင္တဲ့ေက်ာင္းသားေတြဟာ မာန္တႀကြႀကြျဖစ္ေနတာ ဘာဆန္းေတာ့လုိ့လဲ။ တစ္ခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းထဲက မိမိသူငယ္ခ်င္းဟာ သမၼတႀကီးလဲ ျဖစ္ႏုိင္တယ္၊ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္လည္းျဖစ္ႏုိင္တယ္ဆိုတဲ့အသိစိတ္ဟာ ေက်ာင္းသား

ေတြကို ပိုျပီး ဘ၀င္ျမင့္ေစပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ပညာကုိ ႀကိဳးႀကိဳးစားစား သင္ယူေလ့လာဖိုထက္ ေအာင္ျမင္မူ ကို ရရွိဖို့ ပိုျပီး စိတ္အား သန္ႀကပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ အေမရိကန္မွာ အေျခခံပညာေရးကိုေတာင္ ဆံုးခန္းတို္င္ေအာင္ မတက္ႏုိင္ဘဲ ေက်ာင္းထြက္သြားရတဲ့လူေတြ အမ်ားအျပား ရွိပါေသးတယ္။ ဒီလူေတြဟာ ကုန္ထုတ္စြမ္းအားမရွိတဲ့ လစာ၀င္ေငြနည္းတဲ့ အလုပ္ေတြ လုပ္ေနရပါတယ္။ ဒီေတာ့ သူတို့ရဲ့

သာသမီးေတြကိုုပညာ အျပည့္အ၀ သင္ႀကားေပးႏိုင္ျခင္းမရွိေတာ့ပါဘူး။ ဒီလိုပဲဆင္ရဲမြဲေတမူနဲ့ ပညာမျပည့္၀မူဟာ မ်ိဳးဆက္တစ္ခုျပီးတစ္ခု လက္ဆင့္ကမ္းျပီးဆင္ရဲ သံသရာလည္ေနပါတယ္။

ဒီလုိလူေတြကို ေငြေႀကးေထာက္ပံျပိး ပညာသင္ႀကားခြင့္ရေအာင္ လုပ္ေပးႏုိင္ရင္ တုိင္းျပည္ရဲ့

ကုန္ထုတ္စြမ္းအားလည္း တုိးတက္လာမွာပါ။ ဒါေႀကာင့္ ဆင္းရဲတဲ့ မိသားစုမွ ကေလးေတြကို ပညာစရိတ္ ေထာက္ပံတာ ဟာ လူမူေရး လုပ္ငန္းတစ္ခု မဟုတ္ပါဘူး။ တကယ္အက်ိဳးအျမတ္ရရွိမယ့္ စီးပြားေရး အလုပ္ႀကီးပါ။ ဒီေတာ့ ပညာစီးပြားေရး (knowledge Economy) ကိုပဲ ႏုိင္ငံရဲ့ အဓိက စီးပြားေရးအျဖစ္ ေငြကုေဋခ်ီျပီး သံုးစြဲရတဲ့ႏုိင္ငံေတြဟာ ဒီလုိေနရာမ်ိဳးေတြမွာ အမ်ားႀကီးရင္ႏွီး ျမွပ္ႏွံသင့္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ ေက်ာင္းဆရာမ်ားညီလာခံမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေျပာခဲ့သလိုပါပဲ…………….။

“ ပညာေရးသည္ ႏိုင္ငံေရးျဖစ္ပါသည္”

Ref: Newsweek, Internet

Source by ေေက်ာ္သူဟန္(Ecovision weekly journal)

http://www.graduateshotline.com/europe/de.html
•Saturday, October 03, 2009
ဒုကၡကို လွတယ္လို႕ ေျပာရမယ္ဗ်...

ကၽြန္ေတာ္ လြန္ခဲ့တဲ့ ၾကာသပေတးေန႕ က ဖ်ားေနခဲ့တာပါ။ ေဆးခန္းသြားျပဖို႕ ဆရာဝန္ဆီဖုန္းဆက္ ပါတယ္။
စာေရးမနဲ႕ ပဲ ေတြ႕ ျပီး ဖ်ားေနေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ ခုတအား ဖ်ားေနတဲ့တြက္ အခုျပခ်င္ေၾကာင္း ေျပာရတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ေသာၾကာေန႕ မွ ေတြ႕ ခြင့္ရမယ္တဲ့ေလ။ ေအာ္ .. တို႕ ျမန္မာျပည္နဲ႕ ဒီေနရာမွာေတာ့ ကြာတယ္ေနာ္လို႕ မွတ္ခ်က္ခ်မိပါတယ္။ ျမိဳ႕ ထဲက အျခားဆရာဝန္ေတြကို ထပ္ဆက္ျပန္ရင္လည္း ဒီလိုပဲ ေနမွာပါေလဆိုျပီး သူေျပာတာကိုပဲလက္ခံလိုက္ပါတယ္။သူကေတာ့ေက်ာင္းထဲမွာပဲဆိုေတာ့သြားရလာရနီးတာလည္းပါတာေပါ့ေလ။

ဒီနိဳင္ငံမွာ က်န္းမာေရးအာမခံတဲ့ ကုမၸဏီေတြရွိတာကို ေတြ႕ ရပါတယ္။ Health Insurance ဆိုတာ မရွိဘဲနဲ႕
ဒီနိဳင္ငံမွာ ေနထိုင္ခြင့္ မရၾကပါဘူး။ က်န္းမာေရးတြက္ ေရာဂါတစ္ခုခုမျဖစ္ခင္ကတည္းက မက်န္းမာတဲ့အခါ
ေဆးကုသဖို႕ ေငြကို က်န္းမာေနစဥ္ ၾကိဳေပးထားရပါတယ္။ တစ္လဝင္ေငြရဲ႕ ၁.၉၅% မွ ၂.၂၀% ၾကားေပးထားရပါတယ္။ ပ်မ္းမွ် တစ္လကို ယူရို ၈၀ ေပးေဆာင္ထားရပါသည္။ ခုလို ေနမေကာင္းျဖစ္လာတဲ့အခါ ႏွစ္သက္ရာ ဆရာဝန္ကို ျပသခြင့္ရွိပါတယ္။ ဆရာဝန္၏ ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ားအရ လိုအပ္သည့္ ေဆးဝါးမ်ားကို ေဆးဆိုင္တြင္ ဝယ္ယူနိဳင္ပါသည္။ ဆရာဝန္၏ ေဆးလက္မွတ္မပါ,ပါက ေဆးဆိုင္မွ ေဆးေရာင္းေပးလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။

အသက္အရြယ္ၾကီးရင့္လာေသာအခါ ဤစနစ္သည္ အလြန္ပင္ေကာင္းပါသည္။ သားေထာက္ သမီးခံမရွိလည္း
စိုးရိမ္စရာမလိုပါ။ ေဆးကုသမွုတြက္ လိုအပ္သည့္ က်န္းမာေရးစရိတ္ကို ငယ္စဥ္ကတည္းက ေပးေခ်ထားျပီး
ျဖစ္၍ ေငြမရွိလုိ႕ အသက္အဆံုးခံလိုက္ရသည္ဆိုေသာ အျဖစ္မ်ားကို ေရွာင္ရွားနိုင္မည္ ျဖစ္သည္။

ဒီလိုနဲ႕ အဂၤါေန႕ ေရာက္လာေတာ့ ဆရာဝန္နဲ႕ ေတြ႕ တာေပါ့ေလ။ ဆရာဝန္က ဘာျဖစ္လဲ ေမးေတာ့ အစာမေၾက ျဖစ္ေနေၾကာင္း၊ ေလခ်ဥ္ခဏခဏတက္၍ တံေတြးမ်ားမ်ားထြက္ေနေၾကာင္း ေျပာရတာေပ့ါေလ။
ဆရာဝန္က ဗိုက္ကေလးလက္နဲ႕ ေထာက္ျပီး ဒီနားကလားလို႕ ေမးပါေတာ့တယ္။ "ဟုတ္" လို႕ ေျပာလိုက္တာ
ႏွင့္ ေသာက္ေဆးေပးလိုက္ပါတယ္။ ဆရာ့လက္မွတ္ေလးကိုယူျပီး ေဆးဆိုင္မွာ ေဆးဝယ္ခြင့္ရခဲ့ပါေတာ့တယ္။

၃ ပတ္မွ် ေဆးေသာက္ျပီးပါက ျပန္လာေတြ႕ ရန္ Appointment ထပ္ယူျပီး ျပန္လာခဲ့လိုက္ပါတယ္။
Omeprazol Heumann တစ္ဗူးကို ယူရိုေငြ ၂၇ ေပးရသျဖင့္ ျမန္မာေငြ ေလးေသာင္းနီးပါးရွိပါလိမ့္မည္။
ကၽြန္ေတာ္တို႕ ကို လုပ္ေပးထားသည့္ က်န္းမာေရးအားမခံ ကုမၸဏီမွာ Die Continentale ျဖစ္သျဖင့္
ေဆးဖိုးကုန္က်ေငြ ၄ ယူရိုထက္ ေက်ာ္လြန္ပါက ေက်ာ္သမွ်ေငြ ျပန္လည္ ရရွိမည္ဆိုေသာေၾကာင့္
ေဆးဖိုးေငြတြက္ ကတ္ေစးနည္း ေနစရာမလိုေတာ့ပါ။ မည္မွ် ကုန္ကုန္ စိတ္သက္သာခြင့္ ရပါေတာ့သည္။

သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ ဂရုစိုက္မွု အားေပးမွုမ်ားကို ရရွိလိုက္တဲ့အတြက္ သူတို႕ ရဲ႕ ေစတနာကို ျမင္ခြင့္ ရလိုက္တယ္ေလ။ ေႏြးေထြးမွုကိုလည္း ခံစားရပါတယ္။ မၾကာခင္ ေနေကာင္းေတာ့မည္ဟု ယံုၾကည္ေနမိပါတယ္။ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေနမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။
အင္း ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ...ဒါေတြေၾကာင့္ ...... ....... .......
ဒုကၡဆိုေပမဲ့ လွတယ္လို႕ ေျပာရမွာပဲ။

herostar
•Friday, September 25, 2009
သူငယ္ခ်င္းတို႕ကို ဂ်ာမနီနိဳင္ငံရဲ႕ လယ္ေတာတစ္ခုဆီကို ေခၚသြားပါရေစ
ေသာၾကာညေနတစ္ခုမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အတူ ဂ်ာမနီနိဳင္ငံမွာ ရွိတဲ့ လယ္သမားမိသားစု အိမ္ေလးကို အလည္ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒီလယ္သမားအိမ္ေလးမွာ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးနဲ႕ အတူသားငယ္ေလးတစ္ေယာက္ ရွိပါတယ္။ သူတို႕ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ ေျမအက်ယ္အဝန္းကေတာ့ ဟက္တာအားျဖင့္ ၂၀၀ ေက်ာ္လို႕ ေျပာပါတယ္။ ဧကအားျဖင့္ ၅၀၀ ေက်ာ္ပိုင္ဆိုင္တာေပါ့ေလ...

ဒီေျမဧက ၅၀၀ ေက်ာ္ကို လူဘယ္ႏွစ္ေယာက္လုပ္ကိုင္ပါသလဲလို႕ ေမးတဲ့အခါမွာေတာ့ သူတို႕ လင္မယားႏွစ္ေယာက္အျပင္ တခါတေလမွာေတာ့ သူတို႕ အေဖနဲ႕ အေမက ကူညီပါတယ္တဲ့။
ဒါဆို ဧက ၅၀၀ ေက်ာ္ကိုလူ ၄ ေယာက္တည္းနဲ႕ ထြန္ယက္စိုက္ပ်ိဳးေနတာေပါ့ေလလို႕႕ အံ့အားသင့္စြာ
ေမးလိုက္မိပါတယ္...သူတို႕ တြက္ေတာ့ ဒါဟာမထူးဆန္းပါဘူးတဲ့ေလ...ဒီေျမဧက ၅၀၀ အျပင္ နိဳ႕ စားႏြား အေကာင္ ၄၀ ကိုလည္း ေမြးျမဴထားပါေသးတယ္...ဒီနိဳ႕ စားႏြား အေကာင္ ၄၀ ကို ဘယ္လိုမ်ား နိဳ႕ ညွစ္ယူလဲဆိုတာကေတာ့ေတာ္ေတာ္ေလးကို အံ့ၾသမိပါတယ္...ရြာမွာ ႏြားေက်ာင္းရင္း ၾကီးျပင္းခဲ့ရတဲ့သူအတြက္ ႏြားေတြကိုအစာေကၽြးရတဲ့ ဒုကၡ၊ ေရတိုက္ရတဲ့ ဒုကၡ၊ ႏြားေခ်းက်ံဳးရတဲ့ ဒုကၡေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားမွန္း ေတြးၾကည့္ရံုနဲ႕တင္မလြယ္မွန္းသိသာေနပါျပီ ဘယ္လို ညွစ္လဲ သိရေအာင္ ဗြီဒီယိုေလးပါ တင္ေပးလိုက္တယ္ေနာ္..


သို႕ ေပမဲ့ သူတို႕ ဘယ္လို အစာေကၽြးတယ္ ဘယ္လို နိဳ႕ ညွစ္ယူတယ္ဆိုတာကို သိလိုက္ရေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အံ့ၾသမိပါေတာ့တယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူတို႕ ႏြားနိဳ႕ ကို လက္နဲ႕ ညွစ္တာမွ မဟုတ္တာေလ...ႏြားနဳိ႕ကို စက္နဲ႕ ညွစ္ၾကတာဗ် ကိုယ္မွ မျမင္ဖူးတာေလ..နိဳ႕မညွစ္ခင္ ဒီဘက္အခန္းေလးထဲမွာ သူတို႕ကို ဒီလိုေတြ႕ရပါတယ္
သူတို႕က အခ်ိန္တန္လို႕ အစာစားခ်င္တဲ့အခါ ႏြားနိဳ႕ညွစ္တဲ့အခန္းေလးထဲကို ျဖတ္ရပါတယ္..အဲဒီအခါမွာေတာ့
ခုျမင္ေတြ႕ရသလို နိဳ႕ညွစ္ၾကပါေတာ့တယ္

ေမာ္တာနဲ႕ တခ်က္တခ်က္ စုပ္လိုက္တိုင္း ႏို႕ေက်ာေတြြခုလိုတင္းေနတာကို ေတြ႕ရပါေတာ့တယ္
ခုလိုပိုက္လိုင္းေတြနဲ႕ ေမာ္တာကုိသံုးျပီးရရွိလာတဲ့ ႏြားနို႕ေတြကိုေတာ့ ခု ျမင္ရတဲ့ ႏြားနိဳ႕ကန္ၾကီးနဲ႕ သိုေလွာင္ၾကပါေတာ့တယ္။
ေလစုပ္ခြက္ ေလးလံုးျဖင့္ ဤကဲ့သို႕ ႏို႕မညွစ္ခင္ ပထမဦးစြာ လက္ျဖင့္ အနည္းငယ္ ညွစ္ျပီး အရွိန္ယူပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ေလစုပ္ခြက္ျဖင့္ ၁၅ မိနစ္မွ် စုပ္ယူျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ဒဏ္ရာ အနည္းငယ္သက္သာေစ
ရန္ Betadine ကဲ့သို႕ ေဆးရည္ေလးကို သုတ္လိမ္းေပးပါတယ္. အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ သူတို႕ကို အစာေကၽြးတဲ့အခန္းဘက္ဆီကို သြားေစျပီး အစာေကၽြးပါေတာ့တယ္ သူတို႕ကို ေကၽြးတဲ့ႏြားစာေတြကို ခုလိုေတြ႕ျမင္ရပါတယ္
အစာစားေန႕တဲ့ ႏြားေလးေတြဒီႏြားစာေတြကို သိုေလွာင္ထားတဲ့ ႏြားစာတိုက္ကိုလည္း ခုလုိေတြ႕ျမင္ခဲ့ရပါတယ္
ျခံရွိႏြားမ်ားကို ေကၽြးရန္ တစ္ႏွစ္စာ ႏြားစာမ်ားကို ခုလို မိုးကာမ်ားျဖင့္ အုပ္မိုး၍ အစိုဓာတ္မပ်က္ေစရန္ ထားရွိသည္ဟု ရွင္းျပပါသည္။ ထို႕ကဲ့သို ႏြားစာမ်ားအျပင္ ေရာင္းရန္ ထားရွိေသာႏြားစာမ်ားကိုလည္း ခုလို
စနစ္တက်ထားရွိသည္ကို ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္
ဧက ၅၀၀ ေက်ာ္ကို ထြန္ယက္သည့္ လယ္ထြန္စက္မ်ားႏွင့္ လယ္ယာသံုး စက္ပစၥည္းမ်ားကိုလည္း ခုလို ရိုက္ကူးခဲ့ပါတယ္။
ဒါေတြကေတာ့ ထြန္စက္အၾကီးစားတစ္ခုလို႕ ေျပာပါတယ္

ဒီေန႕ရာမွာ ထူးဆန္းတာတစ္ခုက ႏြားေတြကို ေရတိုက္တဲ့ စနစ္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္..ႏြားေတြ ေရေကာင္းေရသန္႕
ေသာက္နိဳင္ဖို႕အတြက္ သူတို႕ကို Tap တစ္ခုတပ္ထားတဲ့ ေရခြက္ေလးတစ္ခုပဲထားရွိပါတယ္။
ေရေသာက္ခ်င္တဲ့ႏြားဟာ အဲဒီ ခလုတ္ေလးကို ပါးစပ္ေလးနဲ႕ ဖိလိုက္ရပါတယ္ အဲဒီအခ်ိန္က်မွ ေရကထြက္လာ
ျပီးႏြားဟာ လိုသေလာက္ေရကို ေသာက္သံုးနိဳင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္..ဒီလိုေသာက္တတ္ေအာင္ ဘယ္လိုသင္ေပးလဲလို႕ ေမးလိုက္ေတာ့ သင္ေပးစရာမလိုေတာ့ဘူးတဲ့ေလ..အရင္ သူတို႕ထက္ အသက္ၾကီးတဲ့
ႏြားၾကီးေတြက သင္ေပးတာတဲ့ေလ..တစ္ေကာင္ပဲ သင္ေပးလိုက္ရင္ ေနာက္အေကာင္ေတြက လိုက္ေသာက္
တတ္ၾကတယ္လို႕ ေျပာပါတယ္...ျပီးေတာ့ ဒီေကာင္ေတြက ပန္းသီးပင္ကို ကိုယ္နဲ႕ တိုက္ျပီး ပန္းသီးေကၽြလာေအာင္အရင္ လုပ္တယ္..ျပီးမွ အတူတူစားၾကတဲ့ထိ အသိၾကြယ္ဝပံုကိုလည္း ေျပာျပပါေသးတယ္

ႏြား ၆ ေကာင္အတြက္ ဒီခြက္ကေလးတစ္ခုပဲထားေပးပါတယ္...လိုအပ္တဲ့ေရကို လိုအပ္သေလာက္အခ်ိန္ျပည့္ေသာက္သံုးနိဳင္ရန္ ပိုက္လိုင္းျဖင့္ သြယ္တန္းထားသည္ကိုေတြ႕ျမင္ရပါသည္။ခုျမင္ရတဲ့ ႏြားေျခေထာက္က အဝတ္စေလးကေတာ့ ဒီႏြားရဲ႕ ေျခေထာက္မွာ ဒဏ္ရာရေနတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာကို ေျပာတာျဖစ္ပါတယ္...သူတို႕ ဆီမွာ ႏြားတစ္ေကာင္ ေမြးျပီဆိုတာနဲ႕ ခ်က္ခ်င္းပဲ မွတ္ပံုတင္ ဌာနကို အေၾကာင္းၾကားရပါတယ္...ျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ အဲဒီႏြားေလးကို မွတ္ပံုတင္နံပါတ္ေလးတစ္ခု ေပးျပီ ႏြားရြက္မွာ ေဖာက္ျပီး တပ္ေပးထားလိုက္ပါတယ္..မွတ္ပံုတင္မွာေတာ့ ဘယ္ေန႕မွာ ေမြးဖြားတယ္ဆိုတာနဲ႕
တကြ အမွတ္စဥ္ကို ပါ ေဖာ္ျပထားပါတယ္...ဒါကေတာ့ ျခံထဲရွိႏြားမ်ား၏ သက္တမ္းႏွင့္ ကိုယ္ဝန္ ေဆာင္ရန္ မည့္သည့္ေန႕ မည့္သည္အေကာင္အလွည့္ စသျဖင့္ သိရွိနိဳင္ရန္ မွတ္သားထားသည့္ ႏြားစာရင္း ျဖစ္ပါသည္။
ဒါကေတာ့ ေနာက္ ၃ ရက္ေနရင္ ေမြးေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ သားလြယ္ထားရတဲ့ ႏြားမၾကီးတစ္ေကာင္ရဲ႕ ပံုပါ

ဤသို႕ မွတ္တမ္းတင္ထားသည္မွာ ပ်မ္းမွ် အသက္ ၃ ႏွစ္ခန္႕ ရွိေသာအခါ သားတင္ရန္ ရက္ေရြးခ်ယ္ျခင္းျဖစ္ျပီး ကုိယ္ဝန္ေဆာင္ျပီးပါကလည္း စတင္ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ခ်ိန္မွ စ၍ ေမြးဖြားခ်ိန္ကို ခန္႕မွန္းတြက္ခ်က္ကာ တိရိစာၦန္ကုဆရာဝန္ကိုပါ ေမြးဖြားခ်ိန္တြင္ အရန္သင့္ ေခၚယူထားေၾကာင္းေျပာျပပါတယ္...ခုျမင္ေတြ႕ရမွာကေတာ့ ၆ ရက္သား ႏြားသားေပါက္ေလးကို မွတ္ပံုတင္နံပါတ္ႏွင့္တကြ ေတြ႕ျမင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္
၆ ရက္သားႏြားသားေပါက္ေလးရဲ႕ နားမွာေတာ့ သူ႕ရဲ႕ မွတ္ပံုတင္နံပါတ္ျဖစ္ပါတယ္။
သူ႕ကို ေမြးျပီးကတည္းက မိခင္နဲ႕ ေတြ႕ခြင့္မေပးေတာ့ပါဘူး...လိုအပ္တဲ့ နိဳ႕ကို ခုလို နိဳ႕ဗူးအၾကီးစားျဖင့္
တိုက္ျပီး ၾကီးသည္ထိ ေမြးျမဴပါေတာ့တယ္ သူတို႕ကို နိဳ႕တိုက္ပံုကေတာ့ ဒီလိုပါ

လယ္သမားမိသားစု ေနတဲ့ အိမ္ကေလးကိုလည္း ခုလိုေတြ႕ျမင္ရတယ္..
သူတို႕မွာ မာစီတီးကားတစ္စီးရွိျပီး ကုန္တက္ကားႏွင့္ လယ္ယာသံုးကားမ်ားလည္း ရွိပါတယ္။ အမ်ိဳးသားေရာ
အမ်ိဳးသမီးပါ ဘြဲ႕ရမ်ား ျဖစ္ၾကျပီး အဂၤလိပ္စကားလည္း အနည္းငယ္ေျပာတတ္သည္ဟုေျပာပါတယ္..မိဘအေမြ
လုပ္ငန္းမို႕သာ ဆက္လက္လုပ္ကိုင္ၾကရတာ ျဖစ္ျပီး မနက္တခါ ညေနတစ္ခါ ခုလို စက္နဲ႕ ႏို႕ညွစ္ရတဲ့တြက္
အလုပ္မ်ားေၾကာင္းလည္း ေျပာပါေသးတယ္...

ျခံထဲရွိ နိဳ႕စားႏြားတစ္ေကာင္၏ တန္ဖိုးမွာ ခန္႕မွန္းေငြအားျဖင့္ ယူရို ၁၅၀၀ နီးပါးရွိသျဖင့္ စုစုေပါင္းႏြားအေကာင္ ၁၀၀ မွ်ရွိေသာသူတို႕အဖို႕ ခ်မ္းသာသည္ဟု ေျပာရမည္ျဖစ္ပါသည္။ သုိ႕ေသာ္သူတို႕က သာမန္မွ်သာ ျဖစ္သည္ဟု ျပန္လည္း ေျဖၾကားခဲ့ပါသည္။ Opel ကားတစ္ပတ္ရစ္ေလာက္ကို ယူရို ၃၀၀၀ မွ်သာရွိသျဖင့္
ႏြားႏွစ္ေကာင္ဟာ ကားတစ္စီးႏွင့္ ညီမွ်ေနေသာသူတို႕အဖို႕ ႏြားကို ကားထက္ တန္ဖိုးထားၾကေၾကာင္း ေျပာပါေသးတယ္..သူတို႕လယ္ကြင္းေလးထဲက သစ္ပင္ေလးတစ္ပင္ကိုၾကည့္ရင္း စိတ္ထဲမွာ မေဖာ္ျပနိဳင္ေသာ ခံစားမွုတစ္ခု ဝင္လာပါေတာ့တယ္
လယ္သမားလင္မယားႏွစ္ဦးနဲ႕ အတူ ကၽြန္ေတာ္တို႕ သူငယ္ခ်င္းတေတြလည္း ႏွုတ္ဆက္ဓာတ္ပံုရိုက္ရင္း ျပန္လာခဲ့ၾကပါေတာ့တယ္။
ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္

herostar